Over de wallen

Waar: ’s-Hertogenbosch – Vught. NS-wandeling (ook LAW: Pelgrimspad), uitgebreid met lus rond de IJzeren Man van www.ontrack.nl

Afstand: 15 km

In Den Bosch krijgt een fotoclub zijn eerste les. De lenzen zijn gericht op de fontein met de bronzen draken en hun gesperde vleugeltjes, op de voeten op het zebrapad, op het snelverkeer. De rij voor de banketbakker die zich de Bosschebollenspecialist noemt, wordt overgeslagen. „Die staat er elke zaterdag; wij oefenen nu sluitertijden”, legt een cursiste uit.

Overal is markt, ook op de Markt. Het is druk, de steltloopster komt er nauwelijks doorheen. Daarom treft de plotselinge rust op het bescheiden kastanjeplein naast de Sint-Jan. Even daarachter houdt, zonder overgang, de stad op. Direct achter de stadswallen onder de buitenste huizen en de weg, strekt zich het platteland zich uit. Het hoge gras slokt een oude roeiboot op. Achter een groot venster torent een Verschrikkelijke Sneeuwman-sculptuur. Zijn witwollen rug keert hij naar de wereld.

We volgen die stadswallen, ze gaan maar door, ook als de stad uit het beeld verdwenen is. Ze vormen een dubbel spoor aan weerszijden van het water van het riviertje de Dommel, van gebogen grachten, van rechte en dan slingerende vaarten. De door bomen en struiken overwoekerde vestingwerken sudderen in een oud-gouden herfstgloed, want het blad is bezig zich van het groen te ontdoen. Soms wordt er een donker poeltje onthuld . „Zijn dat bloemen?” vraagt man verbaasd. Ja, je verwacht het niet meer, maar dat daar drijven nog drie Hemaroze waterbloemen.

Regen wisselt zon wisselt regen af. Dan duikt de zon weer over het natte blad. Dan maakt de regen, die eerst ruist en dan pas valt, opnieuw kringen en bellen in het bruine water. Soms lopen ze synchroon en vallen er glitterende stralen tussen de bomen. Meermalen rolt de donder over, brommend als een hemelse truck. Eenmaal is er wat zwak weerlicht.

De grote plas die de IJzeren Man heet, blinkt als nepdiamanten, tot de regen hem veroordeelt tot indrukwekkend diepgrauw kippenvel. We lopen over de knusse paden om het water heen, verbazen ons over alle platte zwammen, ze groeien in groepjes op de stronken als borden natte poffertjes.

Joyce Roodnat

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/nrcweekblad