Een Gucci-tas op wielen

De nieuwe Lancia Delta wil maar één ding: mooi en Italiaans zijn.

Er staat nu een week een vrijwel nieuwe Lancia Delta voor m’n deur en nóg weet ik niet wat ik ervan moet denken. Opvallend, zeker. Mooi, dat ook. Maar verder? Ik vraag ooggetuigen om een oordeel. Chic, duur, bijzonder, zeggen ze. Als ik op de parkeerplaats bij de krant uitstap krijg ik zelfs spontaan commentaar: „Jij hebt een mooie auto zeg!” Mijn dag is goed, want het was een leuke jonge vrouw die het zei. En ik kende haar niet. Maar wat vind ik zelf? Durf ik ermee voor de dag te komen? Heb ik eigenlijk wel het goeie pak aan voor een Lancia? Eigenlijk is deze auto voor mij te opzichtig. Maar ik zet door. Als je er in zit, merk je gelukkig niets van het uiterlijk. Sterker, je ziet absoluut niet waar de carrosserie begint en ophoudt, wat de parkeersensors essentieel maakt.

Rijden gaat natuurlijk probleemloos, zoals met alle moderne auto’s met bijna 200 pk en een prijs van zo’n 35 mille. Fijn aan de Lancia zijn de enorme achteruitkijkspiegels en irritant is de computerstem die uit een conservenblikje komt. Zo heb ik nog wat zeurpuntjes. Maar die komen straks.

Zwevend dak

De Delta wil maar één ding en dat is mooi en Italiaans zijn. In de beschrijvingen over dit ontwerp kom je termen tegen als ‘zwevend dak’, ‘nautisch’, ‘golvend’ en natuurlijk het autocliché ‘lijnenspel’. Je kunt ook zeggen dat het ontwerp aandacht forceert, te nadrukkelijk mooi wil zijn en dat het allemaal over the top is. Anderzijds. Er rijden in Nederland zeven miljoen auto’s rond, een zee van gelijkgeschakeld blik, waarin alleen nog 12-jarige jongetjes de verschillen zien. Dan is zo’n ijdele Lancia in twee kleuren een verademing. Een Gucci-tas op wielen, een Italiaanse speedboot, een bijouterie tussen het gereedschap! Wie de gestileerde D van Delta op de deurlijst opmerkt, ziet de boemerangvorm ervan daarna overal terug. In de grill, de daklijn, het dashboard, de folder. Ook hier: vorm, vorm, vorm. Is het opsmuk of ‘kan’ het? Of is het inwendige tegenspraak, een excentrieke middenklasser?

De kernvraag is of de Lancia Delta in good taste is of Italiaanse kitsch. Heb je smaak als je in een Lancia rijdt? Over geld hebben we het dan niet, want je kan voor dit bedrag ook zes jaar lang een ov-jaarkaart eerste klas nemen. Of gewoon een Volvo kopen – de veilige, burgerlijke keus. En ook niet over geweten en milieu – want de testauto komt met een onbeschaamd C-label. Dit is de auto als luxeartikel, als modevoorwerp, als accessoire. En dat in een tijd waarin de automarkt krimpt, autoconcerns gered willen worden en de consument uitwijkt naar functionele eenvoud. Hyundai’s, Dacia’s, Suzuki’s, Skoda’s, Panda’s en Cinquecento’s zijn de bestsellers van de kredietcrisis.

Waagstuk

Deze design-Delta ziet er als een waagstuk uit, als een blijk van zelfvertrouwen van Fiat dat pas een paar jaar weer wat beter draait. En overigens al een sportief en chic merk in huis heeft: Alfa Romeo. En nu wordt van de autokoper een zelfde blijk van overmoed gevraagd. Doe eens gek, trakteer jezelf op een Lancia! Het lijkt mij een opgave. Maar goed, dit gaat over mooi, niet over geld. Ik zit erin en ook al ìs het een leenauto, het voelt als een ‘make over’. In een Lancia ben je iemand anders. Wie, moet ik nog uitzoeken, maar zo voelt het wel.

Ik staar naar een lederen interieur, prettig harde stoelen en een nepaluminium dashboard. Ik kan er een moderne telefoon inpluggen met een usb-aansluiting. En bij parallel inparkeren wordt het sturen je desgewenst uit handen genomen. Die telefoon heb ik niet en voor de stuurservice bij inparkeren haal ik m’n neus op. Na 30 jaar rijbewijs kan ik dat heus wel zelf.

De kleine zeurpuntjes: op de snelheidsmeter ontbreekt een duidelijke cijfer 100 en de afstandsbediening is onleesbaar. Ik ontgrendel steeds per ongeluk de achterklep, in plaats van de portieren. En dat merk je pas als je in de auto zit.

Vijf tinten paars

Wat deugt er: een verschuifbare achterbank, goede zit, fraaie afwerking, prima rij-eigenschappen. En wat niet: de navigatie, die liep twee keer vast. Eén keer volgde binnen tien seconden een automatische reset en was het klaar. Maar de tweede keer ‘bevroor’ het scherm in vijf tinten paars en volgde de reset pas de volgende ochtend bij herstart. Ook een eind moeten rijden met de radio op SLAM!FM en volume en zenderkeuze geblokkeerd.

Maar wel fijn dat een autotest toch ergens goed voor is. Hoera, Italiaanse auto heeft een technisch probleempje! Jammer dat het de volgende ochtend helemaal vanzelf over was. Lancia Delta: rijdt goed, lijdt aan stijloverdrijving en laat testrijder achter in lichte verwarring.