De ontdekking van de maan

Dr. Zeepaard leest soms een boek. Deze keer was dat De ontdekking van de maan. Dat lijkt een rare titel: iedereen kent de maan toch al lang? Govert Schilling laat zien dat er nog veel te leren valt over die sprookjesachtige bal aan de hemel.

Toen Govert Schilling twaalf jaar oud was, liepen voor het eerst mensen op de maan. Iedereen praatte in 1969 over de vlucht van de Apollo 11 en miljoenen mensen zagen de maanlanding op tv. Maar Govert mocht niet tot midden in de nacht opblijven om te kijken. Wel kocht hij die zomer met een vriendje zijn eerste telescoop en samen keken ze naar de maan.

Omdat de maanwandeling dit jaar precies veertig jaar geleden is, heeft Govert dit boek gemaakt. Het is een geweldig boek. Govert legt lastige dingen heel goed uit, met handige tekeningen erbij. En hij vertelt ook veel leuke dingen, met prachtige foto’s erbij.

Eerst even iets lastigs. Je weet waarschijnlijk dat de maan om de aarde draait. Maar hoe komt dat? De aarde is vijftig keer zo groot als de maan. Om een idee te krijgen moet je een voetbal (aarde) naast een tennisbal (maan) leggen. De aarde is groot en zwaar en trekt daardoor kleinere dingen aan, zoals de maan. De maan ploft toch niet op de aarde, doordat de maan met een grote snelheid beweegt door zijn baan.

Pfff, nu wat leuke dingen. Soms zie je vlekken op de maan. Dat zijn zeeën, dachten mensen vroeger, en ze gaven de zeeën zelfs namen. Die vlekken zijn in het echt littekens. Lang geleden sloegen er kometen in en die deden het steen smelten. De gesmolten stukken lava zijn nu gladde vlaktes die eruit zien als zeeën.

Nog wat grappige weetjes. Een Russische onderwijzer verzon al in 1883 een raket met vloeibare brandstof. En een van de eerste ruimtereizigers kreeg ontzettende diarree – niet fijn in een kleine ruimtecapsule.

In het boek staan ook fijne proeven die je zelf kan doen. Bijvoorbeeld met de schijngestalten van de maan, je weet wel: halve maan, volle maan. Govert schrijft dat wie dit boek uit heeft, meer weet dan de meeste andere mensen. Dat klopt. Dr. Zeepaard wil er nog iets aan toevoegen. Wie dit boek leest, heeft enorm veel plezier.