Apologia

In zijn uitstapje naar de DSB-Bank (NRC Weekblad, 10 oktober) maakt Rob Wijnberg een omweg via Griekenland. Ik kan hem daarbij echter niet helemaal volgen. Hij schrijft: „Anders dan de titel doet vermoeden, is de Apologia (van Plato) geen schuldbekentenis van Socrates, maar juist een verdediging van zijn onschuld.” Mijn vraag is waarom de schrijver bij deze titel een schuldbekentenis vermoedt. Want niet alleen volgens mijn geheugen maar ook volgens allebei mijn Griekse woordenboeken betekent Apologia, net als in het Nederlands, niets anders dan pleidooi ter verdediging.

Het is historisch niet juist en semantisch riskant, het klassieke Grieks te interpreteren vanuit het moderne Engels. De weg moet in de omgekeerde richting bewandeld worden.

Lau Kanen