Mislukte fusie met Anglo is geen ramp voor Xstrata

Eerst Vale, toen Lonmin, en nu Anglo American. Als de topman van Xstrata, Mick Davis, een eenvoudige dealjunkie zou zijn, zou hij last kunnen krijgen van ontwenningsverschijnselen. Nadat hij acht jaar geleden het roer overnam, heeft Davis het aan de Londense beurs genoteerde mijnbouwconcern opgebouwd door middel van een reeks overnames. Maar ondanks diverse toenaderingspogingen is hij er al jaren niet meer in geslaagd een megadeal te sluiten.

Het besluit van Xstrata gisteren om geen formeel bod op Anglo uit te brengen, vóór de door de Britse toezichthouder opgelegde deadline, zou verstandig kunnen zijn. Het voorstel uit juni voor een fusie van gelijken viel niet in goede aarde bij de aandeelhouders van de Zuid-Afrikaanse mijnbouwer, die een premie verlangden die Xstrata niet wilde of kon betalen.

De terugtrekking van Xstrata ontslaat Anglo niet van zijn plicht om de kleurloze activiteiten te saneren. Beleggers in Anglo lijken bereid de pasbenoemde president-commissaris Sir John Parker de tijd te geven om ervoor te zorgen dat uitvoerend directeur Cynthia Carroll haar beloften nakomt. Maar ieder signaal dat op een van beider falen duidt, zou hen wel eens ontvankelijker kunnen maken voor het idee van een fusie met Xstrata. Davis maakte van zijn verklaring waarin hij zijn besluit toelichtte gebruik om nog eens zijn geloof te benadrukken in de ‘dwingende strategische argumenten’ voor een transactie. Het Anglo-bestuur kan het zich niet veroorloven achterover te leunen.

Xstrata is altijd op een opportunistische manier met fusies en overnames omgesprongen en gaat zelden rechtstreeks op zijn doelwitten af met genereuze en beslissende aanbiedingen. Niettemin volgt het besluit om geen bod op Anglo uit te brengen op een onafgemaakte vrijage met Lonmin en het afbreken van gesprekken die hadden kunnen uitdraaien op een verkoop van Xstrata aan het Braziliaanse concern Vale. Alles bij elkaar genomen begint Davis wel wat van zijn glans als fusiemeester te verliezen.

Uiteraard kan Xstrata zich nog steeds laten voorstaan op de in 2005 tot stand gekomen overname van Falconbridge als een succesvol voorbeeld van zijn geslepen tactiek. En het concern zou Lonmin nog steeds kunnen inlijven. Het belang van 24 procent in dat bedrijf begint er, hoeveel geld er ook mee gemoeid was, uit te zien als een aantrekkelijke optie op het herstel van de platinamarkt.

Het onvermogen om een deal met Anglo te bereiken is zeker geen catastrofe voor Davis. Maar de volgende keer dat hij iets probeert, zou zijn doelwit wel eens met wat meer zelfvertrouwen kunnen terugvechten.

Una Galani