De loodgieter is zoek

Jokken, lekken, spinnen en zwijgen. De strijd rond de ondergang van DSB Bank wordt grotendeels via de media gespeeld. Alle partijen die recht tegenover elkaar staan weten de weg naar krant en camera goed te vinden.

Gisteravond, terwijl hij zijn laatste kans kreeg om de grote Nederlandse banken te bewegen zijn aangeschoten DSB Bank over te nemen, had eigenaar Scheringa al een afspraak gepland bij Pauw & Witteman. Het is niet onvoorstelbaar dat de onderhandelingen op De Nederlandsche Bank juist zo lang duurden om dát te voorkomen. De topmannen van de andere banken zullen weinig behoefte hebben gehad aan een publieke huilbui zo kort na hun besluit om niet in DSB te stappen. De sessie was pas afgelopen nadat de eindtune van het praatprogramma was ingezet.

De oprichter van DSB heeft het ministerie van Financiën verweten dat zij de oorzaak van alle ellende is door zondag de aanvraag voor de noodregeling en het nieuws over de eerste ronde verkooponderhandelingen met de vijf banken bewust te laten uitlekken. Een complottheorie die plausibel lijkt, maar het niet helemaal is. De rechter deed om 2 uur ’s nachts uitspraak. Dan zijn de twee ochtendkranten die maandagochtend vroeg berichtten over de nakende ondergang van DSB al gedrukt. Maar het nieuws zorgde er wel voor dat vele spaarders opnieuw enkele miljoenen euro’s van hun rekening haalden. En dat was precies het zetje dat DNB nodig had om de rechtbank er in tweede instantie van te overtuigen dat DSB Bank niet langer levensvatbaar is.

Scheringa zelf kent de techniek van het lekken ook. Toen hij vorige week een regeling met een van de stichtingen voor gedupeerde polishouders had gesloten, had men afgesproken geen mededelingen te doen over bedragen. Diezelfde avond meldde Scheringa tot grote verbazing van zijn gesprekspartners in tv-programma Nova dat het akkoord DSB hooguit 26 miljoen euro zou kosten. En het was nog eens een verkeerd bedrag ook. In werkelijkheid was 85 miljoen begroot. Dat was live én vals lekken tegelijk.

Scheringa heeft de afgelopen dagen het beeld aardig weten te kantelen: van DSB als veroorzaker van de eigen problemen tot DSB als slachtoffer van de trucjes van toezichthouders. De eerste dagen zweeg hij, inmiddels laat Scheringa zich gewillig volgen door hordes journalisten.

Zo op het eerste gezicht bedenkt hij dat spontaan. Want de man die tot en met maandagochtend, zoals de Iraakse propagandaminister tijdens de Amerikaanse inname van Bagdad, volhield dat er niets aan de hand was bij DSB, is sindsdien niet meer op tv verschenen. Waar is Klaas Wilting gebleven?

Philip de Witt Wijnen