Pindakaas

Morgen ging ze weer een soep-en-boterhammen-met-pindakaas-eet-film-kijk-seks-dag houden met haar vriend. G. was 22 toen ze deze onderneming, die niks meer behelst dan zojuist beschreven, op willekeurige doordeweekse dagen uitvoerde.

G. is nu 29, met twee kleine kinders, een meestertitel in de rechtsgeleerdheid en een bevlogen hobbykok. Hoewel ze zich tijdens haar studie op dagen weigerde te ontplooien, door middel van soep eten en films kijken en alles wat daarbij komt kijken, is G. niet bepaald ontevreden over zichzelf.

Ze had er nooit bij stilgestaan, zelfontplooiing. Op die leeftijd leek het alsof dat vanzelf gebeurde. Na haar eerste jaar rechtsgeleerdheid was ze serieus aan de studie gegaan, had ze een leuke vent ontmoet, genoten van het studentenleven, kinderen gekregen en een proefschrift geschreven. In die volgorde. Nooit hebben de kinderen haar belemmerd in haar ontplooiing. Misschien tijdens de braaksessies van de ochtendmisselijkheid, maar verder ook niet.

Is G. een individueel voorbeeld? Ja. Kan het zijn dat G. de boel gewoon maar accepteert? Zeker mogelijk. G. zal geen spirituele rugzakreis naar India meer gaan maken. Maar komt dat door de kinderen, of omdat G. daar gewoon te oud voor is? Op welke manier wil zij zich nog verder ontwikkelen? Het antwoord maakt niet veel uit. Wil ze zichzelf beter leren kennen, vaardigheden leren of gewoon ontzettend veel filosofen kunnen citeren, dan moet ze dat doen, en daar zullen haar kinderen haar niet in de weg zitten. Misschien is het af en toe logistiek lastig, maar dat is een hond ook.

Ivf als antwoord om kinderloos te blijven voor de eigen ontwikkeling, totdat het je uitkomt? Gebruik die tijd en dat geld om boterhammen met pindakaas te smeren, een stapel films halen en geweldig te vrijen. Dan komen de kinderen vanzelf.

Dirk Houtman

Dirk Houtman (26) studeert geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam