Wachten op stichting Lakeleed

Zouden de gedupeerden van Hypotheekleed werkelijk een betere deal krijgen nu DSB onder curatele is gesteld? Wie gisteren zijn oor te luisteren legde op het Amsterdamse Frederiksplein moet constateren dat er in kringen van De Nederlandsche Bank weinig fiducie bestaat in een doorstart. De zaak gaat waarschijnlijk failliet.

Nu was dat zo te horen precies de bedoeling van de voorman van een deel van de gedupeerden, Pieter Lakeman, een kleine twee weken geleden in het programma Goedemorgen Nederland. Zijn tv-optreden veroorzaakte een golf van onttrekkingen van spaargeld, die in nauw verband staat met de deconfiture van DSB. Dat de bank daadwerkelijk is omgevallen, moet een magische ervaring zijn. Alsof een toerist die voor de grap tegen de toren van Pisa duwt, het bouwwerk tot zijn verbijstering inderdaad het laatste zetje blijkt te hebben gegeven.

Na de val van DSB, gisteren, staat alles op losse schroeven. De aangestelde bewindvoerders, en de curatoren die hen vermoedelijk opvolgen, werken bij de financiële afhandeling van de zaak volgens een vast stramien. Eerst komt hun eigen vergoeding aan de beurt, dan de fiscus, de nutsbedrijven, een reeks van preferente crediteuren, en daarna een bonte stoet van leveranciers en andere eisers.

Waaronder waarschijnlijk ook de gedupeerden. Of hun regeling even goed wordt als vorige week nog het geval leek te zijn, is veel minder zeker dan Pieter Lakemans kennelijke vooronderstelling. En o ja, het gaat ook even duren.

Bankpresident Wellink vroeg zich anderhalve week geleden al af of het de moeite waard zou zijn te onderzoeken of Lakeman laakbaar is. Dat hoeft niet het geval te zijn: een oproep tot een faillissement hoort aannemelijk onder de vrijheid van meningsuiting, ook al zou die een direct verband houden met het bankroet dat daar op volgt.

Misschien dat ze aan het Frederiksplein hopen dat het probleem door anderen civielrechtelijk wordt opgelost. Gedupeerden die zich en masse achter een voorman en advocaat scharen om genoegdoening te krijgen, zijn een modern verschijnsel. En zonder macht en uithoudingsvermogen zijn ze niet.

Werknemers, houders van meer dan een ton spaargeld of van een achtergesteld deposito, gedupeerden die eerder al een andere deal met DSB hadden gesloten: het aantal slachtoffers van de val van DSB is zeer groot.

Zou iemand al op het idee zijn gekomen de Stichting Lakeleed op te richten, die de schade wil verhalen op DSB’s Cassandra? Er loopt vast wel een advocaat rond die al een passende domeinnaam heeft laten registreren.

Maarten Schinkel