Gezocht: een wereldspits à la Johan, Ruud of Marco

Klaas Jan Huntelaar stond tegen Australië weer eens in de basis, maar overtuigde niet.

De spits krijgt bij zijn club AC Milan weinig speeltijd.

Drie mislukte kopballen en een schot over het doel. Klaas Jan Huntelaar kon zaterdag onmogelijk tevreden zijn over de prestatie die hij leverde in de oefenwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Australië. Na vijf interlands zonder basisplaats had hij weer eens een volledige wedstrijd de kans om zijn kwaliteiten als spits te etaleren. De conclusie luidde achteraf dat de Nederlandse topscorer van het seizoen 2007-2008 (33 treffers in 34 competitieduels) nog steeds niet het niveau heeft bereikt van de periode dat hij bij Ajax en SC Heerenveen voetbalde.

Bert van Marwijk toonde zich echter tevreden over Huntelaar. Hij had zijn taak over het algemeen goed uitgevoerd. Maar de bondscoach zal met deze opvatting niet het achterste van zijn tong hebben laten zien.

Decennialang heeft de Hollandse School de wereld verbaasd door goede spitsen af te leveren. Van Johan Cruijff tot Marco van Basten, van Patrick Kluivert tot Ruud van Nistelrooy en Dennis Bergkamp. Ze konden scoren en technisch hoogstaand voetbal laten zien. Ze waren atletisch en hadden het vermogen een tegenstander uit te spelen. Er is nog geen reden tot paniek, maar vooralsnog is de spoeling voor de positie van centrumspits in Oranje dun.

Dirk Kuijt is momenteel de beste optie voor Van Marwijk. Door zijn beweeglijkheid komt hij als eerste in aanmerking voor de punt van de aanval. De bondscoach onderkent dat positiewisselingen een van de belangrijkste wapens zijn om verdedigers, die steeds atletischer worden, in het hedendaagse voetbal af te troeven. Kuijt is in staat ook op de vleugels te spelen, waardoor hij met Van Persie bijvoorbeeld van plek kan wisselen. Een speler van geniale bewegingen is hij echter niet, een killer voor het doel (dertien doelpunten in 57 interlands) blijkt hij evenmin.

Dat laatste heeft Huntelaar als geen ander in zich. In 27 interlands maakte hij 14 treffers, een hoog moyenne. Vanaf de juiste plek, op het goede moment kan hij een ogenschijnlijk simpel voorzetje droog in het net knallen. Hij mist echter snelheid, is geen speler die een individuele actie in huis heeft en speelt het liefst alleen als centrumspits. Dat maakt hem bijna ongeschikt voor het systeem-Van Marwijk. Al gaat het uiteindelijk bij voetbal om de doelpunten.

Alleen om die reden mocht Huntelaar zaterdag de hele wedstrijd proberen de muur van Australië te slechten. Na alle perikelen bij Real Madrid en zijn weinig succesvolle start bij AC Milan was het duidelijk dat hij nog de scherpte mist die nodig is om op interlandniveau goed te presteren. Het tragische is dat hij niet begrijpt of wil begrijpen waarom hij niet de voorkeur verdient boven Kuijt. Zijn beperkte optreden in Oranje heeft het afgelopen halfjaar vooral te maken gehad met het geringe aantal wedstrijden dat hij in de benen heeft, denkt Huntelaar. Althans dat ventileerde hij in interviews die hij vorige week in Sydney gaf. Maar ook in blakende vorm zal hij bij Oranje waarschijnlijk Kuijt voor zich moeten dulden. Ofschoon Van Marwijk zijn eerste vijf duels als bondscoach Huntelaar een basisplaats gunde en kennelijk moest ondervinden wat zijn beperkingen zijn.

Het is de vraag of ‘De Hunter’ er goed aan heeft gedaan de overstap te maken van Real Madrid naar AC Milan. In het San Siro speelde hij tot op heden nooit langer dan 64 minuten (tegen Bari) en de tifosi hebben hem nog niet zien scoren. Bij het kwakkelende speeltje van premier Silvio Berlusconi moet hij concurreren met het supertalent Pato, Ronaldinho, Marco Boriello en het monument Filippo Inzaghi (36).

Het zou allerminst in het nadeel van Huntelaar zijn als trainer Leonardo vervangen wordt door Van Basten, zoals de Italiaanse media al weken voorspellen. Vooralsnog constateert de spits dat Italiaanse defensies nog hechter in elkaar steken dan Spaanse en dat de situatie bij Milan „gewoon even lastig is”.

Tegen Australië begon Kuijt op de rechterflank, waar Van Persie ontbrak omdat zijn vrouw op het punt van bevallen stond. De aanvaller van Liverpool kwam na rust niet meer terug omdat hij een enkelkwetsuur had. Ook zijn vervanger en ploeggenoot Ryan Babel ontbeerde de scherpte die nodig was om het team van de Nederlandse bondscoach Pim Verbeek te verslaan. Gebrek aan wedstrijdritme van spelers die te snel naar een topclub zijn overgestapt wordt een probleem waar Van Marwijk steeds vaker mee te kampen krijgt – tot aan de spitspositie toe.