Dán zou ik weer op de PvdA stemmen

Wanneer zou ik weer op de PvdA stemmen? Die vraag werd mij onlangs gesteld in een enquête van Maurice de Hond.

Mijn antwoord luidde: duidelijke, moderne standpunten formuleren vanuit de sociaal-democratische traditie en zich daaraan houden. Geen hapsnap politiek. Sociaal-democraten hebben gestreden voor de vrije zaterdag, de 40-urige werkweek, het pensioen. Dat was goed. Maar nu is het tijd om vooruit te kijken.

Heeft het sociaal-democratisch denken nog toekomst in de 21ste eeuw? Waar maken ze zich sterk voor? Dat moet geen gevecht om 0,003 procent meer of minder van iets worden, maar stevige doelen: hypotheekrenteaftrek afbakenen op 200.000 euro, groene stroom voor allen zodat hun kinderen nog iets aan deze wereld hebben, betere internationale samenwerking (en niet alleen met andere rijke landen), niet achter rechts aanrennen op het gebied van integratie, maar het gewoon een generatie de tijd geven, stevige aanpak van alle vormen van witte boorden criminaliteit.

Kortom: duidelijke en eigen standpunten. De emancipatie van de arbeider in het rijke Westen is grotendeels gelukt, laten sociaal-democraten zich nu focussen op hoe de arbeider geëmancipeerd blijft en tegelijkertijd ijveren voor de emancipatie van de arbeiders in andere, minder rijke landen.