Albrecht doet Mahlerproef

Klassiek Ned. Philh. Orkest, Ned. Concertkoor, Kinderkoor De Kickers, Nathalie Stutzmann, alt o.l.v. Marc Albrecht. Gehoord: 10/10 Concertgebouw Amsterdam. Herhaling: 12/10. Reserveren 020-6718345****

Wie in Mahlerstad Amsterdam chef-dirigent wil zijn, dient Mahler perfect te beheersen, mét een interessante interpretatie. Marc Albrecht, vanaf september 2011 de nieuwe chef van het Nederlands Philharmonisch Orkest en De Nederlandse Opera, legt nu al zijn Amsterdamse Mahler-examen af, als vervanger van zijn zieke voorganger Yakov Kreizberg.

Albrecht (1964) heeft zich daarop al jaren voorbereid. Hij was ooit assistent van Claudio Abbado bij het Gustav Mahler Jugendorchester. Sindsdien heeft hij her en der alle Mahlersymfonieën meerdere malen gedirigeerd, behalve de Zevende en de Achtste.

Het Nederlands Philharmonisch Orkest is zeer ervaren in Mahler. De toenmalige chef Hartmut Haenchen had hoogstpersoonlijk opvattingen, openhartig, confronterend. De Mahlers van zijn opvolger Yakov Kreizberg zijn scherp geprofileerd en overrompelend. De Derde symfonie moest hij nu aan Albrecht overlaten. Het grootse, zesdelige stuk, dat een uur en drie kwartier duurt, is in Amsterdam beladen. In 1903 legde Mahler zelf daarmee in het Concertgebouw het fundament onder de Amsterdamse Mahlertraditie.

Albrecht vertolkte de Derde als een muzikaal epos over de aarde, van schepping tot voleinding. De opbouw was anders dan gebruikelijk, met minder snel zicht op het perspectief. Een meester is Albrecht in het contrastrijk uitlichten van losse passages. De woeste en ledige aarde klonk huiveringwekkend, het slot van het tweede deel was verblindend. Helaas lukte niet alles in de kopersectie.

Lang leek alles nogal brokkelig. Pas na een uur, aan het slot van het derde deel, ontstond voor het eerst die ontzagwekkende magie van verheven contact met het universum. Ook dat ging heel geleidelijk, de bevrijdende buitenaardse trompet verdreef maar moeizaam de aardse besognes.

Diep vervoerend was Nathalie Stutzmann in de mysterieuze langzame alt-solo O Mensch! Het was de basis voor de majestueuze finale, waarbij het orkest als een mega-orgel het heelal leek te doordringen. Eindelijk kreeg Albrechts visie perspectief: van de incidenten naar het eeuwige.