1. Club. 2. Flirtbar 3. Afterparty

Wie lange rijen geen bezwaar vindt, kan goed feesten in Berlijn.

Tips om authentieker, spannender, gemoedelijker en goedkoper uit te gaan.

In houseclub Weekend (boven, midden) is het volgens kenner Tilo Weiser wat minder rauw dan in sommige andere hippe Berlijnse clubs. In Bar 25 (onder) zijn vaak tot ver in de middag afterparty’s. Foto’s PA en Rapho / HH Gäste feiern am Samstag (02.06.2007) auf der Party zur Eröffnung der Terrasse vom Club Weekend in Berlin Mitte. Der Club befindet sich im Haus des Reisens am Alexanderplatz. Foto: Xamax dpa +++(c) dpa - Report+++ picture-alliance/ dpa

Een koude nacht in Berlijn. Op de stoep staat een rij van 150 meter voor een groot anoniem gebouw. Hekken moeten de menigte in goede banen leiden. De Amsterdamse designer Jordy van Meer (25) staat samen met zijn vrienden te wachten. Ze zijn feesttoeristen. Het is half twee ’s nachts: van een Berlijnse vriend had Van Meer gehoord dat dit het tijdstip is waarop het nachtleven loskomt. Hij komt hier voor een ander uitgaansleven dan het Amsterdamse: „Authentieker, spannender en gemoedelijker.”

De taxichauffeur had gelachen toen ze hem de gewenste bestemming vertelden. In een uithoek van Berlijn zette hij ze af oor de Berghain en Panaroma-bar, naar verluidt de meest ruige uitgaansgelegenheid van de Duitse hoofdstad. Beneden is de club, de Berghain, boven de Panaroma-bar – vernoemd naar het uitzicht over Berlijn.

De Amsterdamse jongens komen dichter in de buurt van de ingang. Langzaam ontwaren ze „de meest afschrikwekkende mensen die we ooit hebben gezien”. De enorme uitsmijter lijkt op „Arnold Schwarzenegger als kapotgeschoten Terminator”. Over zijn gezicht lopen gigantische littekens, alsof een beer hem in het gezicht heeft geslagen. Zijn huid is bedekt met tatoeages, zijn lichaam doorboord met piercings. De jongens mogen naar binnen. Daar worden ze door twee mannen tegelijk schaamteloos gefouilleerd: geen plek slaan ze over. Camera’s mogen niet mee de club in, opdat beroemdheden ongestoord hun gang kunnen gaan. Op de muren hangen posters met foto’s van vermiste mensen. Ze werden allemaal voor het laatst in deze club gezien.

Toch is de sfeer gemoedelijk; op sommige donkere plekken zelfs zo gemoedelijk dat kleding overbodig blijkt. Om negen uur ’s ochtends verlaten Van Meer en aanhang de club. De rij is dan drie keer langer dan een paar uur eerder. Het feest gaat tot in de middag door. Daarna kunnen de hardcore feestbeesten door naar het nabijgelegen Bar 25: die gaat pas de volgende ochtend dicht. Het is precies die andere benadering van uitgaan waar Van Meer voor naar Berlijn reist.

In Amsterdam zijn de feesttoeristen berucht. Voornamelijk Engelsen hebben zich het Rembrandtplein, de Wallen en het Leidseplein toegeëigend. Ook in Berlijn hebben sommige toeristen een slechte reputatie. Van Meer: „In de rij voor de Berghain werd ons afgeraden Engels te praten. Engelsen en Amerikanen zijn niet welkom. Met Nederlanders hebben ze minder problemen.” Jullie zijn best geïntegreerd, zegt Tilo Weiser (45). Hij is consultant en komt oorspronkelijk uit Frankfurt, maar verhuisde zeventien jaar geleden naar Berlijn, vooral voor het uitgaansleven. In de house- en technoclubs kennen ze hem inmiddels. Weiser noemt Berghain dé toeristenspot van Berlijn. „Sinds er meer goedkope vluchten naar vliegveld Schoenefeld gaan zijn er veel meer feesttoeristen hier. Die hebben dan in het easyJet-blad gelezen dat Berghain de beste club ter wereld is.” Weiser gaat zelf niet meer naar die club, de rij is te lang.

Hij adviseert de Weekend als een goede start. „In die houseclub kun je een beetje wennen aan de stad. Het is daar wat eleganter, minder rauw. Vervolgens kan je in de Watergate met techno de zon zien opkomen.” Want vroeg naar huis gaan omdat je de volgende dag een afspraak hebt, is niet gebruikelijk in Berlijn. „Als je dat zegt staren mensen je vreemd aan. Feesten kunnen dagen duren. Voor veel Berlijners is dat geen probleem”, aldus Weiser. „De huren zijn hier zo laag dat mensen van een uitkering kunnen leven. Dus feesten veel van hen alleen maar.” Daardoor is Berlijn, in tegenstelling tot Amsterdam – waar je zo een paar tientjes entreegeld betaalt – een zuinige partystad. „Schep niet op over je geld”, zegt Weiser, „dat hebben mensen hier niet.” Verwacht ook geen grote hoeveelheden drugs, want ook daar is geen geld voor. „De meeste mensen kunnen één pilletje betalen, dus doe niet stoer met bergen cocaïne.” De typische zuinige instelling van Nederlanders past goed bij het nachtleven van Berlijn.

Het weinige geld dat feesttoeristen vervolgens uitgeven, moeten ze wel cash meenemen. Pinautomaten zijn schaars. „Als je in de Berghain geen geld hebt moet je zó twee kilometer lopen”, zegt Weiser. En als een toerist dan vervolgens dat geld uitgeeft aan de bar, moet hij geen „biertje” bestellen. „Vraag om een merk, anders krijg je slecht bier. Becks is het beste, want daar krijg je geen hoofdpijn van.” En als de feesttoerist dan na een paar drankjes wil ‘mengen’ met de lokale bevolking, raadt Weiser de Picknick Club aan. „Daar komen jonge mensen om te flirten. Tegen de ochtend lijkt iedereen te zoenen. Ga vooral met iemand mee, want huisfeestjes als afterparty zijn gebruikelijk.” De opbloeiende liefdes in de Picknick Club lijken symbool te staan voor de sfeer in Berlijn. Weiser: „Van alle steden waar ik uitga zie ik in Berlijn de minste vechtpartijen.” Van Meer beaamt dat: „Het is hier echt gemoedelijker dan in Amsterdam”. Het enige gevaar, waarschuwt Weiser, zijn beschonken automobilisten. „De politie controleert hier heel slecht.” Tegen het einde van het gesprek schiet hem toch nog één gevaar binnen. „Draag geen mooie schoenen, zeker geen witte. Die herken je na een avondje stappen in een Berlijnse club niet meer.”