The Verhofstadt Connection

‘Everyone loves a conspiracy’ schreef Dan Brown in zijn vorige boek. En de zeldzaamste samenzwering is er een die voor gerechtigheid zorgt.

Afgelopen vrijdag ontrolde zich zo’n unicum. In de studio van Nova werd de toplijst van de AKO Literatuur Prijs 2009 bekendgemaakt. Twee verrassingen (Joris van Casteren en Carolina Trujillo) en twee voor de hand liggende grote namen (Joke van Leeuwen en Tommy Wieringa); plus Christiaan Weijts en Erwin Mortier.

Met de keuze voor de laatste twee zorgde de AKO-jury voor een rehabilitatie: het goed ontvangen Via Cappello 23 van Weijts was per ongeluk niet ingezonden voor de Librisprijs 2009, en het alom bejubelde Godenslaap van Mortier was de opvallendste misser op de shortlist van zowel de Librisprijs als De Gouden Uil.

Niet dat juryvoorzitter (en ex-premier van België) Guy Verhofstadt daar vrijdag ook maar één woord aan vuil maakte. Ter zake kundig en enthousiasmerend sprak hij over het matige niveau van de meeste non-fictietitels op de tiplijst, maar prees hij niettemin Van Casterens Lelystad.

Een afleidingsmanoeuvre natuurlijk. Want Guy Verhofstadt, had die niet een broer, Dirk? En was Dirk Verhofstadt dit jaar niet de voorzitter van een Gouden Uil-schaduwjury die de echte Uil-jury ‘compleet rampzalig’ noemde, omdat ze Alleen maar nette mensen had verkozen boven de ‘literaire hoogvlieger’ Via Cappello 23? Die naar aanleiding van het passeren van Godenslaap schreef: ‘Dit boek niet op de shortlist plaatsen is een teken van intellectuele sclerose’?

Jazeker, over die Dirk, denker-schrijver en leider van een liberale denktank, hebben we het. Reken maar dat hij zijn broer op het hart heeft gedrukt niet zo ‘schabouwelijk’ te blunderen als de jury van de Gouden Uil. Reken maar dat hij als grijze eminentie vanuit de coulissen zal aansturen op een waardige winnaar van de AKO-prijs. Zodat op 10 november maar twee schrijvers met de eer kunnen gaan strijken: Weijts of Mortier.