Een klein en intiem drama, gedragen door liefde

Alles stroomt

Regie: Danyael Sugawara. Met: Anneke Blok, Wieger Windhorst. In: 7 bioscopen. ***

Alles stroomt, zei de Griekse filosoof Herakleitos, en niets stroomt zo eindeloos en tijdeloos als de Hollandse rivieren waarop moeder Aleid met haar binnenschipper wegvaart van haar zoon Damiaan. Rivier, scheepvaart, havens, kraakpanden: alle locaties zijn symbolisch in dit verhaal.

Niets is blijvend, zei Herakleitos ook, en Aleid en Damiaan bevinden zich precies op dat kruispunt in hun levens waarop ze afscheid moeten nemen van elkaar, en de vanzelfsprekendheid die moeder en zoon de kindertijd gedeeld hebben.

Alles stroomt is het speelfilmdebuut van Danyael Sugawara, (1975) die eerder opviel met (bekroonde) korte films als The Quiet One en Blondje. Marieke van der Pol schreef voor hem het semiautobiografische scenario, dat op vele manieren meandert door het langgerekte afscheid van moeder en zoon. Maar eigenlijk doen die (vaak clichématige) scènetjes er niet zo toe. Iedereen zal ze door zijn eigen ervaringen vervangen.

Geen wonder dat Alles Stroomt de met een Gouden Kalf bekroonde publiekslieveling van het Nederlands Film Festival werd: klein en intiem drama, gedragen door de liefdevolle blikken van acteurs Anneke Blok als de moeder en Wieger Windhorst als de zoon. Nu eens geen trauma, familiecrisis of verwijten, maar liefde. En de pijn van het volwassen worden, het loslaten, de transformatie. De, vaak dramatisch interessante en volgens Herakleitos noodzakelijke strijd tussen tegenpolen, is volkomen geïnternaliseerd. Hier heerst harmonie.