Ballet van Wubbe over Holland mist expressie

Dans Scapino Ballet: Holland. Gezien: 7/10, Rotterdam. Tournee t/m 20/11. Inl: 010-4142414, www.scapinoballet.nl

* *

Als Holland echt zou lijken op het gelijknamige avondvullende drieluik van Ed Wubbe, dan wonen wij in een land dat je al bent vergeten nog voor je over de grens bent. Zo voelde het gisteren althans bij het verlaten van de Rotterdamse Schouwburg, waar Scapino Ballet Rotterdam Wubbe’s eerste avondvullende werk sinds 2005 ten doop hield. In de drie delen wil Wubbe iets zeggen over Nederland, onze volksaard en gevoelens van onbehagen die de laatste jaren de kop hebben opgestoken, maar zonder een gedanst politiek pamflet op het toneel te zetten. Geen geringe taak.

Voor de pauze lijkt het echter of de choreograaf ervoor terugschrikt überhaupt iets uit te drukken. Brief (nieuw) en Quartet (2007) lijken meer op demonstraties van hedendaags ballet à la Wubbe: zeer eclectisch, met spitzenwerk, abstract gebarende armen, uit het lood hangende heupen, flamencohanden, en, vooral, ultralenige lichamen die hoog, diep en ver kunnen. Soms ziet dat er intrigerend en ongemakkelijk uit, maar toch hoofdzakelijk elegant. En zonder expressie of emotie, hoe goed de dansers ook zijn.

Als na de pauze in het titelballet duidelijk wordt dat deze avond over Nederland gaat, is dat vooral te danken aan de uitvergrote Hollandse wolkenlucht (Hollandse meesters!) op het achterdoek, het harmonium (calvinisme!) en de eveneens naar ouderlingen ruikende kostuums.

Voor het grootste deel is Holland een expressieloze, herhalende opeenvolging van veelal synchrone ensembledansen – een wel heel weinig origineel en spanningloos beeld van een ‘verstikkende gemeenschap’. Als publiek voel je je, heel Hollands, een beetje bekocht.