'Liever schuld dan faillissement'

Lingeriewinkel Speelz in Den Haag gaat dicht – door de crisis zakte de omzet in. Eigenaresse Haritopoulou heeft van de huurbaas nog even de tijd gekregen om voorraden te verkopen.

Den Haag, 03-10-09. Georgia Haritopoulou in haar lingeriezaak. Foto Leo van Velzen NrcHb. Velzen, Leo van

Georgia Haritopoulou (39) en haar compagnon Vincent (40) stoppen met hun lingeriewinkel Speelz aan de Prinsestraat in het Hofkwartier in Den Haag. „We houden een schuld over, maar dat liever dan een faillissement.”

Op de etalageruiten van het hoekpand waarin Speelz gevestigd is hangen grote roze papieren met het opschrift ‘sale’. „Officieel zouden we al dicht zijn”, zegt eigenaresse Georgia Haritopoulou, „Maar van onze huurbaas mochten we nog even blijven zitten om onze laatste voorraden nog te verkopen. We hoeven geen huur meer te betalen. Over een week stoppen we definitief, tenzij er wonderen gebeuren.”

Speelz verkoopt ondergoed van de grote jeansmerken als Calvin Klein, Diesel en Replay. Daarnaast heeft het enkele bijzondere kleine lingeriemerken. De winkel heeft een ruwhouten vloer en is modern ingericht. Klanten moeten er een ‘huiskamergevoel’ krijgen.

Haritopoulou: „We gaan met de klant om zoals wij zelf behandeld zouden willen worden, dus op een losse manier en vooral niet dwingend. Dat sloeg aan. We hebben een vaste klantenkring opgebouwd. Klanten vertellen ons keer op keer hoe erg ze het vinden dat wij weggaan. We hebben zelfs al bloemen van ze gehad.

„Maar toch: we verdienden op het laatst niet genoeg meer om de rekeningen te betalen. Mensen denken dat zij het financieel moeilijker hebben en dus zijn ze minder gaan kopen. Ze zijn heel bang geworden door verhalen in de media. Onze zaterdagomzet liep terug van gemiddeld 1.500, 2.000 euro naar 300 euro.

„We zijn eerst gaan bezuinigen. In het begin haalden we altijd een broodje buiten de deur, maar nu neem ik mijn eigen brood mee. Vroeger kocht ik elke week bloemen, maar ook dat doen we niet meer. En met de verlichting zijn we overgegaan op spaarlampen.

„Aan de concurrentie lag het niet. In de straat zitten nog twee lingeriezaken, zelfs een direct naast ons, maar zij bedienen heel andere segmenten. Sterker nog, ik denk juist dat wij er meer klanten door kregen, want mensen kwamen speciaal naar deze straat voor ondergoed. En als ondernemers onder elkaar verwezen wij klanten naar elkaars winkels.

„Het idee voor een eigen lingeriezaak ontstond tijdens een reisje met een vriendin in Engeland, waar we zo’n winkeltje tegenkwamen. De vriendin haakte af omdat ze het risico te groot vond, maar Vincent durfde het wel aan. Na een jaar voorbereiding zijn we in februari 2006 geopend.

„Het eerste jaar draaiden we ok voor een pas geopende zaak, en in het tweede jaar verdubbelde onze omzet. In het derde jaar moesten we investeren om de omzet op peil te houden. De banken wilden het niet financieren, dus hebben we er zelf geld ingestoken. Dat was best een risico. In 2008 heeft Vincent een dochter gekregen en ik een zoon. Er werd tot twee keer toe ingebroken in de winkel en we moesten allebei in het ziekenhuis worden opgenomen. Al die pech. We moesten alles op alles zetten. De cijfers van ons bedrijf waren niet zo goed.

„Eind 2008 zagen we de omzet ook nog eens heel erg dalen. Behalve met de feestdagen, het was alsof de mensen het er toen nog één keer even van hebben genomen. Voor ons kwam de keuze: of sluiten of proberen door te stoten naar een hogere omzet, door een webwinkel te openen. Zo zouden we virtueel onze vierkante meters winkelvloer kunnen vergroten en ook klanten buiten Den Haag kunnen bedienen. We hebben er veel energie in gestoken, maar de bank wees ons plan af.

„We stoppen nu, want we wilden perse niet failliet gaan. Dat kleeft namelijk langer aan je dan een schuld. We hebben een vennootschap onder firma en dat betekent dat wij ook privé aansprakelijk zijn. Bij een faillissement kom je dan jarenlang onder curatele.

„Zometeen moet ik weer een baan gaan zoeken. Vincent had al een parttime baan elders en gaat nu fulltime werken. We moeten werken om onze schuld af te betalen. Na 5 jaar zijn we er vanaf.

„Ik zou het zo weer doen. Dit avontuur heeft de ondernemer in mij wakker gemaakt, ik wil voor mijn eigen zaak gaan, daar stop ik alles in en ik hoef er niet meteen rijk van te worden. Ik zou eigenlijk helemaal niet meer voor een baas willen werken. Maar ik kan niet kieskeurig zijn.”

Lees meer over hoe de recessie mensen raakt op nrc.nl/mijnrecessie