Goudprijs stijgt naar recordhoogte

De goudprijs is vanochtend gestegen tot 1.047 dollar per ounce (31,1 gram), de hoogste prijs tot nu toe. Het is een van de vele recente signalen die duiden op een voorzichtig herstel van de financiële markten. De beurskoersen stegen vanmorgen tot een van de hoogste niveaus sinds de kredietcrisis in volle hevigheid toesloeg.

Bedrijfsleningen worden verhandeld tegen de beste prijzen sinds het omvallen van zakenbank Lehman Brothers. Staatsobligaties blijven zo in trek dat hun effectieve rente laag blijft, ondanks het vooruitzicht van torenhoge overheidstekorten en een oplopende staatsschuld.

De oliemarkt herstelt op prijzen van rond 70 dollar per vat. Grondstoffen, van thee tot graan, noteren uitstekende prijzen. En als te midden van al dat goede nieuws de eerste centrale bank van betekenis, die van Australië, sinds de kredietcrisis haar rentes verhoogt gaat er geen traditionele golf van schrik door de markten, maar een nauw verholen gejuich.

De stemming op de financiële markten is op het oog makkelijk uit te leggen als een teken dat het kennelijk veel beter gaat met de wereldeconomie. Oplopende prijzen duiden optimisme. Maar wacht even: is het wel normaal dat alles tegelijk in waarde stijgt? Dat is het niet. Normaal schipperen beleggers tussen verschillende klassen van activa, naarmate de diagnose van de economie varieert. Maar de bewegingen op de financiële markten wijzen nu op een economische groei die zowel aantrekt als terugvalt, en een verwachte inflatie die tegelijk oploopt en daalt. Alleen op de valutamarkt is de mars opwaarts niet eenduidig: munten kunnen logischerwijs niet allemaal omhoog of naar beneden.

Er is een andere verklaring voor het tegelijk oplopen van vrijwel alle koersen op de financiële markten, en dat is wat een bankier ‘beleggingsdwang’ noemt. De financiële sector wordt als reactie op de kredietcrisis, nog steeds gesteund met massale hoeveelheden geld, en intussen blijven burgers sparen. Dit stuwmeer van liquiditeiten bleef lang klotsen in het interbancaire verkeer, maar brengt daar weinig tot niets op. Het breekt nu door de dijken, op zoek naar rendement en drijft de prijzen op van alles wat los en vast zit.

Zo is voorlopig geen diagnose mogelijk van wat nu op de beurzen gebeurt. Het kan dat het optimisme de koersen van alles tegelijk opdrijft, omdat die koersen ook over hele linie inzakten toen de crisis toesloeg. Maar voor het zelfde geld is sprake van een zeepbel, als medicijn waarmee de sector probeert te genezen van de desastreuze gevolgen van de vorige.

Rente Australië: pagina 15

Breaking views: pagina 16