Schade aan merk DSB nauwelijks nog te repareren

Zonder vertrouwen kan een bank niet functioneren. DSB Bank kreeg het de afgelopen week zwaar te verduren. Het is de vraag of het merk het zal overleven.

Van zelfbenoemde redder in nood tot nationale paria. Het overkwam Dirk Scheringa, eigenaar en oprichter van de DSB Bank.

De voormalige politieman uit Wognum was het afgelopen jaar juist hard op weg om een gerespecteerd bankier te worden. Zijn DSB Bank deed in tegenstelling tot veel concurrenten immers niet aan risicovolle Amerikaanse beleggingen. De DSB Bank hoefde niet aan te kloppen voor staatssteun. Hij, die door collega’s van traditionele banken jarenlang met de nek werd aangekeken, mocht aanschuiven bij de parlementaire hoorzitting naar de kredietcrisis. En hij werd niet uitgelachen, niet heel hard tenminste, toen hij zichzelf eerder dit jaar via de media kandidaat stelde als gevolmachtigd crisisminister. Hij, Dirk Scheringa, zou de economie in twaalf maanden weer op koers kunnen krijgen.

Maar nu is alles anders. Nu moet hij vooral zijn eigen bank weer op koers krijgen. De DSB Bank zit middenin een storm, en de vraag is of de instelling daar nog uit gaat komen. De imagoschade voor de bank na weer een week van slecht nieuws is enorm. Pijnlijk, en ook ondermijnend bij een bedrijf dat het moet hebben van vertrouwen.

Gistermorgen nog leek de DSB iets van rust terug te krijgen. De bank zei een overeenkomst te hebben met de Stichting Steunfonds Probleemhypotheken, die circa 2.000 gedupeerden vertegenwoordigt, over regelingen voor deze klanten. Maar in de avond bleek dat DSB niet zou tekenen. Volgens een woordvoerder van de bank omdat de documenten pas om drie uur ’s middags binnen waren en de raad van bestuur onvoldoende tijd had gehad om ze te bestuderen. Ook vanmorgen had het bestuur nog geen fiat gegeven aan de overeenkomst die duizenden DSB-klanten moet helpen om de torenhoge schuldenlast weer enigszins draaglijk te maken.

Het was een klap voor de gedupeerden, maar zeker ook voor het imago van DSB. Eerdere tikken kwamen vorige week van minister Bos (Financiën, PvdA) die de zeer hoge provisies die DSB ontvangt op verzekeringen „idioot” noemde. Donderdag bleken klanten in groten getale spaargeld op te nemen. Dat gebeurde na de de oproep van Pieter Lakeman, voorzitter van de Stichting Hypotheekleed, een andere stichting die gedupeerden vertegenwoordigt. Klanten konden enkele dagen niet of nauwelijks geld overmaken via de website van de bank. Volgens DSB kwam dat niet doordat er massaal geld werd opgenomen, maar was de site doelwit van een aanval door hackers. De bank probeerde het tij te keren door bestuurders op televisie te laten verklaren dat men het leven had gebeterd en gedupeerden wilde helpen. Zaterdag kwam Scheringa zelf met excuses aan klanten die kwaad zijn over dure verzekeringen die hun zijn aangepraat. Het belangrijkste, zo stelde Scheringa, „is dat ik de vertrouwensrelatie met mijn klanten herstel”.

Maar dat zal niet zo makkelijk gaan, zegt Paul Moers, merkendeskundige van het Amsterdamse bureau High Value. „Het gaat jaren duren eer de naam DSB weer is opgekrabbeld, als het al goed komt”, aldus Moers. „Ik schat de kans dat het met het merk DSB goed komt op 30 procent. En dan alleen als Dirk Scheringa als boegbeeld vol naar buiten treedt, zijn excuses maakt en hamert op de zekerheden die de DSB biedt. Daarna kan hij alleen maar bidden dat hij het gaat redden.”

Daarnaast moet Scheringa oppassen dat de problemen bij zijn bank niet ook zijn andere activiteiten besmetten; zijn voetbalclub AZ of de DSB-schaatsploeg. Afgelopen vrijdag werd op het hoofdkantoor van DSB de schaatsploeg voor dit seizoen gepresenteerd. Natuurlijk was er aandacht voor schaatsers zoals Marianne Timmer en Mark Tuitert. Maar de aanwezigen wilden ook vooral Scheringa vragen stellen over de DSB-perikelen. Maar daarover wilde de topman niet praten.

Langzaam is het merk DSB de afgelopen jaren afgebrokkeld. Politici uitten om de zoveel tijd kritiek op de verkoopmethodes van de bank. Gedupeerden melden zich aan bij stichtingen. Ondertussen wist de DSB Bank wel prominenten binnen te halen als bestuurder of commissaris bij de bank. Oud-minister van Financiën Gerrit Zalm werd bestuurder. Hij vertrok ruim een jaar later al weer om topman te worden bij de genationaliseerde ABN Amro. Frank de Grave volgde hem op en vertrok na twee maanden, om vooralsnog onduidelijke redenen. En sinds vorige week donderdag is VVD-prominent Ed Nijpels geen commissaris meer bij DSB. Hij vertrok afgelopen week met stille trom.