Het zweren begint wat te stinken

De eed is niet meer wat -ie geweest is, lijkt het. Of in elk geval de naleving ervan. Berichten te over, over malverserende beoefenaars van eerzame beroepen. Beroepen waaraan een publieke functie is verbonden. Voordat mensen zo’n ambt aanvaarden moeten ze plechtig zweren of beloven dat zij hun taken naar beste oordeel en vermogen eerlijk, getrouw, discreet, nauwgezet en onpartijdig zullen uitvoeren. En zo nog wat bijvoeglijke naamwoorden voor fatsoen.

Als je de kranten maar ook de beroepsorganisaties mag geloven, gaat er met die beloftes heel wat mis. Een intern onderzoek van het Scheper Ziekenhuis in Emmen stelde vandaag vast dat de inmiddels ontslagen chirurg Nick Reijnen, door laakbaar handelen bij maagoperaties, de dood van zeker vijf patiënten op z’n geweten heeft. Vorige maand verscheen een rapport over de praktijken van de Twentse neuroloog Ernst Jansen Steur. Die bleek jarenlang foute diagnoses te hebben gesteld en verkeerde medicijnen te hebben voorgeschreven. Eed van Hippocrates of niet. Hij had tientallen mensen ten onrechte tot alzheimer- of ms-patiënt verklaard.

Ook de integriteit van juristen staat ter discussie. De Orde van Advocaten schakelde gisteren een zwaargewicht in om onderzoek te doen naar misdragende confrères. Voormalig ‘super-PG’ en ex-baas van toezichthouder AFM Arthur Docters van Leeuwen gaat kijken of het (interne) toezicht op de advocatuur wel functioneert. Vertrouwen in de onafhankelijke positie van de advocaat, zo zei de Orde in een toelichting, is ‘essentieel voor rechtsbescherming’. En is kennelijk in het geding.

Morgen kan Docters van Leeuwen veldonderzoek verrichten als de Amsterdamse advocaat Jacob Cornegoor voor de strafrechter moet verschijnen. Justitie verdenkt hem van valsheid in geschrift in het garantieschandaal rond het Rotterdamse Havenbedrijf en het RDM-concern.

Een groep notarissen luidde gisteren de noodklok over de gezondheid van hun beroepsgroep. In een brief aan de notariële beroepsorganisatie KNB stelden de ondertekenaars onomwonden dat financiële problemen leiden tot wangedrag. Men refereerde aan recente gevallen van vermeende corrupte notarissen in de vastgoedpraktijk (bijvoorbeeld in de omvangrijke fraude rond het Philips Pensioenfonds) en aan notarissen die ‘niet met hun vingers van derdengelden af zijn gebleven’. Dat zijn rekeningen waarop cliënten in goed vertrouwen geld in bewaring geven.

Het is een bekend randverschijnsel van de crisis: fraudegevallen komen veel eerder aan het licht. Als het eb wordt immers, zie je wie er geen zwembroek aan heeft.

Philip de Witt Wijnen