Ha-lllloooooo-tjes allemaal!

De Universiteit Twente werkt met een nieuwe slogan. Of gaat het om een woordmerk?

Vorige week had ik een klein maar leerzaam misverstand tijdens een telefoongesprek. In deze krant had ik gelezen dat de Universiteit Twente 2,2 miljoen euro had uitgegeven aan een nieuwe huisstijl, inclusief een nieuwe slogan. Luidde de slogan voorheen „Universiteit Twente, de ondernemende universiteit”, de nieuwe was geworden: „Universiteit Twente.” Daar keek ik van op. „Universiteit Twente” leek mij een naam, geen slogan. Je zou „Albert Heijn” ook niet snel een slogan noemen.

Aan de telefoon legde een woordvoerder mij uit dat UNIVERSITEIT TWENTE. („de naam in kapitalen, afgesloten met een punt”) geen nieuwe slogan was, maar „een krachtig en no-nonsense woordmerk”. Nou had ik nog nooit van het begrip woordmerk gehoord, maar in marketingkringen blijkt dit redelijk bekend. Wikipedia schrijft: „Een woordmerk is dat deel van een merk dat de benaming (van een organisatie of haar product) vertegenwoordigt.”

Anders gezegd: woordmerk is een marketingwoord voor naam.

Het misverstand had overigens niks te maken met slogans of woordmerken, maar met mijn verzoek om meer informatie. Ik was benieuwd hoe het een reclamebureau was gelukt om UNIVERSITEIT TWENTE PUNT te verkopen als nieuw imago.

„Zijn er stukken beschikbaar waaruit blijkt hoe die beslissing tot stand is gekomen?” vroeg ik.

„Ja die zijn er”, antwoordde de vriendelijke woordvoerder. „Ik zal ze u toesturen.”

„Doe dat maar niet”, antwoordde ik. „Ik ontvang ze liever per mail, want ik heb ze snel nodig.” „Dat bedoelde ik ook”, vervolgde de woordvoerder.

Ziedaar het misverstand: ik bedoel met toesturen nog iets uit de 20ste eeuw. Je stopte iets in een envelop, plakte die dicht, enzovoorts. Maar kennelijk betekent toesturen in het Nederlands van de 21ste eeuw voor sommigen al automatisch: per e-mail verzenden, ook al spreek je over stukken waarbij je niet vanzelfsprekend kunt aannemen dat ze digitaal beschikbaar zijn.

Overigens bleek de toegestuurde documentatie niet zo informatief als ik had gehoopt. Ik las dat het woordmerk UNIVERSITEIT TWENTE PUNT afwijkt van een klassiek logo, „want in combinatie met dit woordmerk is een hele collectie van vormen en kleuren gekozen. Deze vormen zijn abstract, maar roepen wel associaties op met de wetenschap.”

Associaties met onderzoek bij vormen en kleuren, associaties met kracht en no-nonsense bij twee groepjes hoofdletters gevolgd door een punt – ik vrees toch dat de ondernemende Universiteit Twente zich voor een vermogen een hoop gebakken lucht heeft laten verkopen.

Hallootjes. Kun je jezelf met één woord neerzetten? Ik denk dat je een heel eind komt door iemand te begroeten met hallootje of hallootjes. Ik had het in geen jaren gehoord, tot ik dit onlangs een vrouw van middelbare leeftijd hoorde roepen naar iemand die voorbij fietste. Ik probeer mensen doorgaans zo open mogelijk tegemoet te treden, maar ik moet bekennen dat er bij mij een luik dichtvalt als iemand begint met hallootje. Je kunt dit trouwens op diverse manieren uitspreken: met dezelfde intonatie als hallo, maar ook alsof het feestje nu kan beginnen, want jij bent gearriveerd: ha-lllloooooo-tjes allemaal! Bij mij gaan de luiken dan zelfs niet open.

Reacties naar sanders@nrc.nl of via www.nrc.nl/woordhoek