Fantastische tv voor ongeveer nul cent

Als de VPRO in de jaren tachtig iets met Bekende Nederlanders had gedaan, hadden de leden dat waarschijnlijk een teken van verloedering gevonden. Maar de tijden zijn veranderd, dus kwam de VPRO gisterochtend, in het kader van vijfentwintig jaar jeugdtelevisie, met nieuwe afleveringen van Achterwerk in de Kast – met BN’ers.

Voor wie in de jaren tachtig te oud of te ongeboren was om te weten wat Achterwerk in de Kast is: een kind gaat zitten in een geelgeschilderde houten kast met een gordijntje ervoor, kind schuift gordijntje open, kind vertelt iets of laat iets zien, kind schuift gordijntje weer dicht. Fantastische tv voor ongeveer nul cent. En nu gingen BN’ers dat doen.

Ik verwachtte er weinig van. Volwassenen die leuk doen in een programma dat eigenlijk het territorium van kinderen is, dat is meestal erg.

Dat bleek een vooroordeel. BN’ers met wie ik het normaal nooit zo op had, zoals Valerio, Giel Beelen en Frank Evenblij, bleken in de beschutte entourage van de kast ineens hele vertederende types. Giel Beelen vertelde gepassioneerd over ballet: ‘Ik heb heel lang op ballet gezeten. En dat is hartstikke leuk. Omdat je heel veel meisjes op mag tillen. Ik vind dansen gewoon leuk. Ik raad alle jongens aan om gewoon te dansen. Balletten is heel cool voor iedereen.’ En toen hij eventjes danste, in de kast, op muziek uit zijn iPhone, zag ik inderdaad een sierlijkheid in de polsen van Giel Beelen die mij nooit eerder was opgevallen.

Frank Evenblij had zijn zogenaamd eigenwijze Jakhals-houding laten varen en kwam met een ontroerend verhaal over hoe hij ooit auditie deed voor de Mini Playbackshow terwijl zijn vader, die niet mee naar binnen wilde, buiten in de auto zat te roken.

Valerio vertelde over zijn hartstocht voor letters. ‘Ik wil het heel graag over letters hebben want ik vind letters heel erg tof.’ (Haalt boekje tevoorschijn.) ‘Dit is een boek waarin ik een aantal keren mijn achternaam heb gemaakt.’

Sanne Wallis de Vries loste vaardig een Rubik-kubus op, de jongens van Fouradi vertelden over hun kookkunsten (het geheim: Zaanse mayonaise van 29 cent) en Matthijs van Nieuwkerk (‘Hallo, ik ben Matthijs’) draaide uiteraard een plaat van Charles Aznavour, en trok tijdens zijn hele scène maar een paar seconden zijn parmantige tuitlip-tv-gezicht.

Conclusie: stop alle Bekende Nederlanders in een houten kast met een gordijntje ervoor, en ze worden vanzelf leuk.