Knoflookonding

Maar liefst zeven knoflookknijpers, -kneuzers, en -raspen zwerven in mijn keukenlades. Werkeloos, want ik snijd mijn knoflook altijd met de hand. De smaak van knoflook hangt samen met de manier waarop de zwavelachtige stof alliine wordt vrijgemaakt. Hoe ruwer de methode, hoe scherper de smaak. Snijden met een scherp mes is de subtielste. Hoe ik dan toch aan zeven knoflooktools kom? Ik krijg ze. Nu ook weer, per post, van Jamie Oliver.

Olivers knoflookknijper is ontworpen „om het koken juist dat stukje makkelijker te maken”. Het is een gewone gaatjespers en een plakjessnijder in één. Leuk bedacht, maar juist dat tandemmodel maakt de knijper onhandig. Het holletje met de gaatjes zit het dichtst bij het scharnier, daarnaast de plakjessnijder. Wanneer je een flinke knoflookteen in de gaatjespers stopt, wordt het persje geblokkeerd door het tussenschotje. Alleen met heel kleine knoflooktenen lukt het. De plakjessnijder doet het aardig, hoewel je net niet ver genoeg kunt doorduwen om de schijfjes er onbeschadigd uit te laten vallen. En zeg nou zelf, hoeveel werk is het snijden van een paar plakjes knoflook? JV