Gewoon een bandje dat heel beroemd werd

Jeugdtheater Help! door Max.. Gezien 2/10 Krakeling Amsterdam. Tournee t/m 20/3. Vanaf 8 jaar. Inl: www.tgmax.nl. ****

Ze spelen het allemaal perfect na, die immer frisse liedjes van The Beatles. Maar toch loopt het niet lekker. En dat komt door de drummer. Die drumt niet. Hij hakt. Te luid en te wild. Dat verstoort de groepsbalans, waardoor de uitvoeringen veel wilder en hoekiger zijn, wat wel lekker rock ’n’ roll is, maar toch minder mooi. Als demo’s, oerversies. Dan wordt de drummer vervangen, en valt alles meteen op zijn plaats. De band zingt het lied Help! zo overrompelend en vanzelfsprekend, alsof het altijd zo heeft moeten zijn.

Afgezien van de bewonderenswaardig strak en gedreven gespeelde muziek, is het deze dramatische lijn die Help! zo’n geslaagde voorstelling maakt. Het gaat namelijk over een bandje beginnen, liedjes maken, over hoe alles langzaam op zijn plaats valt, en het gaat over de drummer die eruit wordt gegooid. Omdat hij niet goed genoeg is. Hierin komen theater en muziek volmaakt samen, want je ziet én je hoort dat die drummer niet goed bij de rest past. Muzikaal weet je dat de anderen gelijk hebben. Maar het blijft vreselijk voor die jongen.

Theatergroep Max maakt met Help! jeugdtheater over de jonge jaren van The Beatles. De band wordt gespeeld door The Sadists, een muziektheatergroep gelieerd aan Orkater, aangevuld met enkele andere spelers. Vincent van Warmerdam van Orkater heeft de muzikale leiding. Eerder maakte hij het vergelijkbare The Prefab Four, over The Monkees. Hij schreef er dit keer twee Nederlandstalige nummers bij, in het Beatlesidioom. Dat zijn knappe pastiches, maar niet echt lekkere liedjes. Zeker niet tussen de meesterwerken van zijn idolen.

Regisseur Moniek Merkx en schrijver Jan Veltman wisten zich te beperken en haalden uit de overvloed aan biografisch materiaal slechts vier, heldere verhaallijnen. Toch zijn dat er nog twee teveel. Je wil ook niet te veel verhaal, want die jongens moeten gewoon lekker spelen. Want waar vind je dat nog: een toneelstuk met twee toegiften?

De verhaallijn over de dood van John Lennons moeder wordt te vluchtig aangestipt. Dat geldt ook voor de lijn over de allereerste fan die later wegvalt tussen de miljoenen soortgenoten. Die over de drummer – Pete Best die aan de vooravond van de doorbraak werd vervangen door Ringo Starr – past het beste bij het hoofdverhaal, over de bandjesromantiek.

De bandnaam wordt niet genoemd en ook als je The Beatles niet kent, zoals de meeste kinderen uit de doelgroep, kun je meeleven met die romantiek: vriendschap, verraad, samen spelen en beroemd willen worden. Zoals Lennon de voorstelling samenvatte: „We waren gewoon een bandje dat heel erg beroemd werd. Dat is alles.”