De koe van Paulus Potter

Waar: Anderen – Schoonloo. Uit: ‘Pieterpad’.

Afstand: 15,5 km

De zon drukt schijfjes licht in de zandpaden, dauw likt aan de velden.

Het Pieterpad neemt sinds vorig jaar achter Rolde een nieuw bocht, en die houdt aanvankelijk een pad naast de snelweg aan. Man moppert maar piept niet meer, eenmaal in het natte grasland rond het Andersche Diep. De stroom heeft zelfs een historische doorwaadbare plaats (maar ernaast is een bruggetje, hoor). Koeien en hun kalveren, alle ruigharig en vaak crème brûlée-kleurig, zoeken hier met hun zachte snuiten gras tussen de scherpe pitrushalmen. De sierlijke uiers van deze ‘zoogkoeien’ doen beseffen hoe misvormd de uiers van melkkoeien eigenlijk zijn. Hun houdingen – bevallig tussen twee bomen, een kalf dat met een achterpoot zijn neus krabt – kent iedereen die de schilderijen van Paulus Potter zag. (Al hadden de koeien daar hun hoorns nog).

In de herfst gaat er van alles terug in de knop. Bloei verschrompelt, vruchtjes zijn hard. Als het niet afvalt kruipt veel blad op tot knoopjes. Hé, een vliegenzwam, de eerste dit jaar. Maar er vliegen ook nog zomerse vlinders. En de echte koekoeksbloem bloeit en is tegelijk in de rui, met pluizen aan zijn dode stengels.

Wandelen doe je in dit deel van Drenthe met een bosgevoel, over wegjes tussen smalle stroken eik, berk, els, en spitsgebladerde vogelkers. In dat hout zitten doorkijkjes op ruim bemeten akkers. Slapgekruld bietenloof laat het breed hangen. Dorrende mais hees zijn pluimen in top, ze steken scherp af tegen de half-en-half bedekte hemel. Stoppels zijn stoppels.

In het echte bos spanden spinnen rag op wanghoogte. „Kijk, een mierensnelweg”, wijst man. Parallel aan ons pad rennen mieren in files heen en weer, tussen de ene mierenhoop en de andere, zestig meter verderop. Een dolle eik ontwikkelde zijn stam tot een stille hippy hippy shake (you shake it to the left/you shake it to the right…). In de schors van een stronk groeit een witte zwam, hij leek even op een ei.

De hei is grijs van gloed, want in retraite. Schapen met hoorns in een krul om hun oren eten er, langharige geitenbokken met ziedende oogspleten ook.

Joyce Roodnat

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/nrcweekblad