Zwerver met getrimde baard

Opvallend geklede mensen in Amerikaanse en Europese steden, gefotografeerd door Scott Schuman Foto’s uit besproken boek: fotoboek The Sartorialist van Scott Schuman Schuman, Scott

Een ruige man met een woeste, grijze baard. Zijn zwarte, gebreide mutsje heeft hij tot over zijn wenkbrauwen getrokken. Hij draagt een houthakkershemd, een grof gebreid vest en een broek met stukken erin. Het uniform van zwervers wereldwijd.

In het fotoboek The Sartorialist van Scott Schuman trekt de man tevreden aan zijn sigaret.

Schuman is beroemd geworden met zijn weblog Thesartorialist.com. Op zijn blog plaatst hij foto’s van opvallend geklede mensen in onder meer New York, Florence, Stockholm, Parijs, Londen, Moskou en Milaan. Schuman werkte vijftien jaar als verkoopmanager in de mode-industrie. Het begon hem steeds meer te hinderen dat wat hij zag op catwalks en in glossy’s zo verschilde van wat ‘really cool people’ op straat droegen. Hij wilde meer straat in de mode. Zijn blog – met soms meer dan 50.000 bezoekers per dag – is nu een inspiratiebron voor fashionista’s en ontwerpers wereldwijd.

Toen Schumans straatfoto’s vorig jaar in de fotogalerie The Danziger Projects in New York hingen, merkte een recensent op dat het sympathiek was van de fotograaf dat hij behalve überhippen ook een zwerver had gefotografeerd. Alleen, zo lezen we in The Sartorialist, de man met het gebreide mutsje is geen zwerver. Zijn baardlijn is te netjes getrimd, de lappen op zijn broek te kunstzinnig. De man blijkt op de ontwerpafdeling van modemerk Ralph Lauren te werken. Hij is ‘hobo chic’, zwerverschic.

Vrijwel alle mannen, vrouwen, jongens en meisjes die Schuman fotografeert zijn bewust met mode bezig. Het mogen dan vaak toevallige ontmoetingen zijn, Schuman laat hen poseren als modellen en zet ze voor een fotogenieke achtergrond. Het is goed te begrijpen dat hij inmiddels ook fotografeert voor bladen als Vogue en grote modemerken als DKNY.

Het boek bevat bijna alleen maar foto’s. In de spaarzame teksten kantelt Schuman het beeld.

Zoals bij de orthodox Joodse man die voor de foto spontaan zijn hoed naar voren duwde en een Hollywoodpose aannam, nonchalant leunend tegen een rode telefooncel. Of bij het frêle meisje met Audrey Hepburn-allure dat op het omslag staat. Met haar olifantenpijpen, leren jasje en wollen muts staat ze perfect te wezen. Zij, zo lezen we, sleept met haar been.

Het zijn niet de zelfvoldane modetypes, zoals de would be-zwerver, die in dit boek veel sympathie oproepen. Ontroerender is het meisje dat te verlegen is om in de camera te kijken, maar wel wil opvallen in een bloemetjesjurkje met kniekousen onder een legerjas. cape.

Wie een paar uur met zijn neus in The Sartorialist heeft gezeten, zal merken dat hij daarna anders over straat gaat: met een gretige, welwillende blik. Zoals je na het lezen van een veldgids anders naar insecten en bloemen kijkt, verwonderd over de details die je opeens ziet. Die vrouw, met die megagrote gympen, dat is wat. Of die jongen in dat trainingspak met colbert. Dat meisje met die gele panty. En misschien is het een idee om zelf ook eens iets leuks aan te trekken.