Vertrek Lewis bij Bank of America komt als geroepen

Ken Lewis heeft eindelijk het licht gezien. Na bijna tien maanden, waarin zijn foutieve aanpak van de fusie met zakenbank Merrill Lynch aanleiding gaf tot een reeks beschamende en potentieel schadelijke problemen, heeft de topman van Bank of America (BofA) besloten met pensioen te gaan.

De overeenkomst tussen BofA en Merrill Lynch was niet zomaar een mislukte bankfusie. Iedereen kan een transactie verzinnen die veel te duur is en tot gevolg heeft dat een hele stoet topbankiers het hazenpad kiest.

Maar deze deal had veel meer om het lijf. Niet slechts een verbluffende premie van 70 procent, ondanks het feit dat Merrill op het punt stond net als Lehman Brothers failliet te gaan, of een vreselijk ontoereikend onderzoek naar de verborgen risico’s in de boeken van Merrill, die uiteindelijk noopten tot een reddingsoperatie van de overheid ter waarde van 20 miljard dollar. Maar ook de degeneratie van het bonusdebacle in meervoudige onderzoeken naar de transactie door diverse officieren van justitie, beurswaakhond SEC, ministerie van Justitie en FBI.

Op de een of andere manier is Lewis erin geslaagd langer in functie te blijven dan velen hadden verwacht – ook al werd hij in het voorjaar al gewipt als president-commissaris, na een ongunstige stemming op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering. Maar tenslotte lijkt hij te hebben beseft dat zijn aanblijven eerder nadelig dan behulpzaam zou zijn.

Hoe ontijdig zijn vertrek ook is, het zou de lucht enigszins kunnen klaren – zolang de raad van commissarissen hem maar geen reusachtige gouden handdruk meegeeft. Zijn opvolger heeft nu een betere kans om de veelbelovende, maar slecht geïntegreerde serie bedrijven die Lewis bijeen heeft gebracht, tot één geheel te smeden. Een goed bestuurde Bank of America zou een steviger concurrentiepositie moeten kunnen innemen dan Citigroup (althans vóór de splitsing), en JPMorgan van repliek moeten kunnen dienen.

Dat hangt uiteraard wel af van de persoon die de raad van commissarissen als Lewis’ opvolger zal aanwijzen. Geen van de interne kandidaten is een voor de hand liggende keuze: Sallie Krawcheck, chef van de beursdivisie, zit nog maar net op haar post, zakenbankdirecteur Tom Montag is een handelaar, en geen van beiden heeft ervaring met consumentenbankieren – evenmin als de baas van de consumentendivisie zelf, Brian Moynihan. Dat zou de deur kunnen openzetten voor GMAC-topman en voormalig financieel directeur van BofA Al de Molina, of vicepresident Bill Demcheck van PNC, die allebei een bredere achtergrond hebben. Nadat het bewind van Lewis bijna een jaar van de ene commotie in de andere is gerold, moet het bestuur zo snel mogelijk een goede keuze doen.