Dynamietstaafjes tegen mollen

Veel mensen haten mollen. Een Franse mollenhater vond inspiratie bij de bermbom. Maar dat is wel erg onweidelijk, stelt Pek van Andel. Hij bepleit mollenpacifisme.

Eén taak van de wetenschap is het lenigen van vermijdbaar leed. Deze zo trefzeker geformuleerde les, die ik van Popper leerde, geldt natuurlijk ook voor techniek. Vandaar mijn verbazing toen het bestaan en de werking van Le Détaupeur® mij ter ore kwam. (Taupe is Frans voor ‘mol’.) De Ontmoller is een ‘pyrotechnische mollenval’, die volgens de bijsluiter als volgt werkt: Een mol dicht werktuiglijk een gat in een molshoop. Wie een verse molshoop opent, een dynamietstaafje in de mollengang legt, de taster van de ontmoller in het mollengat plaatst, de beide draden die uit het explosief komen aansluit op de batterij en de détaupeur op scherp zet, hoeft slechts een paar minuten te wachten tot het systeem zichzelf activeert. Als een mol het gemaakte gat komt dichtmaken en daarbij de taster raakt die het ontstekingsmechanisme start, sterft hij een gewisse dood door de explosie die volgt. Succes verzekerd, in één minuut geplaatst, veiligheidssysteem gepatenteerd, milieuvriendelijk, hou kinderen op afstand.

Het verhullend jargon spreekt voor zich. Mijn eerste associatie was: is deze wrede techniek geïnspireerd door de geïmproviseerde bermbommen in Irak en Afghanistan? En dan vraag je je af hoe zoiets kán. Wie verzint, ontwerpt, patenteert, vervaardigt, verkoopt, koopt en gebruikt zoiets? Is dit wettelijk toegestaan? Ook om het te patenteren?

Wie gaat nu doodgemoedereerd voor zo’n honderd euro, een kleine formaliteit aan de kassa, zo’n ontmoller inclusief bommetjes kopen?

Het wapentuig wordt geleverd door DE PROFT, in Merchtem, dat in Vlaams-Brabant ligt. Op www.detaupeur.com staan enkele filmpjes. Over de greep, de verstikking, het sonoor pesten, het verdrinken, en de détaupeur, waarbij de explosie als animatie wordt getoond en uitgelegd met muziek om het kwaad te esthetiseren, zoals bij oorlogsfilms en -propaganda gebruikelijk is. En over de uitvinder die zonder scrupules over zijn tuinbom vertelt.

Ik woon in Feerwerd, in Groningen, tussen weilanden die met honderden klemmen molvrij worden gehouden door beroepsvangers. Wij gebruiken molshopen als fijne tuinaarde.

De handel biedt, voor twee tot drie tientjes, ook mollenverjagers, op batterijen en op zonne-energie, die af en toe een toon of een trilling geven die voor mollen storend zou zijn. En zeskantig gaas dat ingegraven kan worden om te voorkomen dat mollen uw tuin binnenkomen. En mollenbollen of keizerskronen (Fritillaria imperialis) die een geur afgeven, die mollen zou weren of verjagen. Ook zijn er zwavelstaafjes die in een mollengang geplaatst moeten worden en na het aansteken ervan een zwaveldamp in het gangenstelsel brengen die mollen verjaagt.

Het averechtse gevolg van deze hartekreet zou kunnen zijn, dat de wrede ontmollers nu ook in Nederland mode worden. Maar dat neem ik op de koop toe, omdat ik denk dat je dit hardvochtige wapen tegen mollen best zou kunnen verbieden. Ik hoop daarom dat dit stukje via de departementen, de Partij voor de Dieren en Brussel effect sorteert. Om het in jagersjargon te zeggen: deze détauper is niet ‘weidelijk’.

Voor meer informatie zie: www.detaupeur.com