Veolia laat fraai staaltje van Frans ondernemingsbestuur zien

Het persbericht laat zich lezen als een verklaring van het politbureau in een communistische dictatuur uit het Sovjet-tijdperk: het besluit van de partijelite om de grote leider te steunen was ‘unaniem’. Zo gaat dat bij Veolia, waar de commissarissen van het Franse water- en milieuconcern hebben gebogen voor de wensen van de president-commissaris en uitvoerend directeur, Henri Proglio.

De raad van commissarissen heeft zijn commissie voor benoemingen en vergoedingen geïnstrueerd veranderingen aan te brengen in de statuten van het bedrijf, met als doel om speciaal voor Proglio de nieuwe positie van niet-uitvoerend president-commissaris in het leven te roepen. De commissarissen feliciteerden de baas tevens op warme wijze met zijn benoeming als hoofd van EDF, het staatselectriciteitsbedrijf.

Het is jammer dat niet één lid van de volledig uit mannen bestaande raad van commissarissen het nodig vond bezwaar aan te tekenen, in het licht van de ernstige problemen in de sfeer van het ondernemingsbestuur, die worden opgeroepen door Proglio’s nieuwe dubbelrol bij de twee bedrijven. Maar verrassend is het niet. Bij Veolia zag Proglio er op toe dat de raad van commissarissen bevolkt werd door vrienden en bondgenoten, die vrolijk zouden meedoen aan het onderlinge handjeklap dat zo kenmerkend is voor het Franse zakenleven. Ze hebben hem op dit cruciale moment niet in de steek gelaten.

In zekere zin is het welkom dat Veolia plotseling het licht heeft gezien en het nut heeft ontdekt van het hebben van een niet-uitvoerende president-commissaris, die losstaat van de uitvoerend directeur. Dat het concern hier pas achter is gekomen op het moment dat Proglio vertrekt, na tien jaar in zijn eentje beide functies te hebben vervuld, is een droef commentaar op de bereidheid van de commissarissen van Veolia om de vertrekkende topman een plezier te doen.

De nieuwe dynamiek draagt al een enorm potentieel belangenconflict in zich. Proglio wil dat EDF Veolia zijn belang in Dalkia, hun gezamenlijke bedrijf voor energiediensten, aan Veolia verkoopt in ruil voor een uitbreiding van zijn belang in het waterconcern zelf. Maar wie gaat er over de waardering van deze transactie beslissen? Proglio de koper of Proglio de verkoper?

De 14-koppige raad van commissarissen van Veolia laat zich lezen als een ‘wie is wie’ van de Franse aristocratie van het zakenleven, met onder meer de president-commissarissen van Renault en Sanofi, de topmannen van BNP Paribas en Saint-Gobain, het hoofd van Lazard Europe, en de president-commissaris van Caisse des Depots. Ze zien waarschijnlijk het probleem niet eens – dat is een schandaal bovenop een schandaal.

Pierre Briançon

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com