Relaas over een ex-schoonmoeder

Wat ik tot gisteren nog niet had meegemaakt, was een combinatie van griep en zwangerschap. Het ene moment zit je op de bank met pijn in al je ledematen, het volgende moment besproei je de houten vloer met je ontbijt.

Het is, kortom, afwisselend.

Tijdens de dag, die ik in bed doorbracht, kon ik één stuk in Vanity Fair lezen.

Vanity Fair is het ideale blad voor zieken, want het staat vol intelligente roddelverhalen. Op de cover stond Jackie O., want over haar zijn de intelligente roddels nog steeds niet op. ‘Jackie, Her Loneliest Battle’, was de kop. Ik sloeg het stuk over, want ik was bezig met mijn eigen lonely battle.

Ik bladerde door naar het artikel van Levi Johnston. Dat is de jongen die Sarah Palins dochter, Bristol, bezwangerde toen Palin vice-president van Amerika wilde worden. (Ligt het aan mijn grieperige geest, of is het ongelofelijk dat zoiets in de recente wereldgeschiedenis bijna gebeurd was?)

Het is inmiddels uit tussen Levi en Bristol, dus tijd voor een tell all van Levi over de Palins. Sarah Palin bleek een vrouw die meestal rond twaalf uur ’s middags thuiskwam van haar werk, dan een van haar vele pyjama’s aantrok – ze had ze in alle kleuren van de regenboog – en op haar slaapkamer naar tv-programma’s over huisinrichting en bruiloften ging kijken.

Sarahs man was altijd in de garage, waar hij rustig bier kon drinken en aan apparaten kon sleutelen. Heel af en toe kwam hij thuis, en begon dan onmiddellijk te dreigen met een scheiding.

Samen kregen Sarah en die echtgenoot in de roerige verkiezingstijd een baby, Trig, die het syndroom van Down had. Levi en Bristol kregen ook een zoon, die ze Tripp noemden. De zorg voor baby’s Trig en Tripp viel volledig in handen van de twee tieners, want Sarah had het te druk met de campagne. Als Sarah thuiskwam, stortte ze zich altijd op haar kleinzoon Tripp. „Nee, ik wil niet die achterlijke, ik wil die andere”, zei ze dan. Dit was humor.

En dat waren slechts enkele hoogtepunten uit Levi’s relaas over zijn ex-schoonmoeder.

Nu moet je een relaas over een ex-schoonmoeder natuurlijk nooit helemaal geloven. Maar één ding weet ik zeker: de Palins en hun verwanten zullen nog heel wat jaren in sappige artikelen figureren, zonder dat ze daar zoals de Kennedy’s een tijdje voor hebben moeten regeren.