Geheimzinnig bedrog

Elk mens heeft een geheim, en meestal wel meer dan één, maar wat zou het geheim van de 42-jarige meneer K. zijn? Hij hád een groot geheim, maar dat is ontdekt en geopenbaard. In anderhalf jaar had hij de gemeente Bloemendaal waarvoor hij als financieel controller werkte, voor bijna een miljoen euro benadeeld. Daarvoor moest hij gisteren terechtstaan bij de Haarlemse rechtbank.

De grote vraag was: waarom had hij dat gedaan? Was er misschien nog een ander geheim? Chantage, gokschulden, dure hobby’s?

Nee, zei meneer K., er was niets, helemaal niets.

Hij was in paniek geraakt toen de beleggingshypotheek op zijn woning verslechterde. Er dreigde over dertig jaar „een gat van een paar ton” en hij wilde dat „een beetje repareren”. Toch had hij nog altijd 85 mille achter de hand, dus waar maakte hij zich nou eigenlijk zo druk om?

Meneer K. kon het niet uitleggen. Paniek, hij had er geen ander woord voor. Zijn vrouw had er ook niets van begrepen. Zij had dezelfde vraag gesteld: wat bezielde je? Ook zij had geen goed antwoord gekregen en misschien ging ze daarom nu van hem scheiden. Ze kon niet leven met een man die er zo’n „dubbelleven” op na had gehouden. Ze woonde inmiddels al met hun twee kinderen elders, terwijl meneer K. maar bij zijn moeder in de seniorenwoning was ingetrokken. De drie rechters hadden kennelijk met een mengeling van verbazing en ongeloof het strafdossier van meneer K. doorgenomen. „Ik kan geen grip op uw drijfveren krijgen”, zei een van hen. „U was een man zonder strafblad, iemand van huisje-boompje-beestje, zoals u zelf zegt. Er was echt geen andere reden?”

„Nee.”

De stem van meneer K. trilde, hij was steeds op de rand van tranen. „Als ik goed had nagedacht, had ik dit nooit gedaan. Ik had twee prachtige kinderen, een vrouw, een fantastische baan. Als je dan buiten loopt en je ziet de simpele dingen van het leven om je heen, dan denk je: waar ben ik aan begonnen?”

Toen hij in 2007 als comptabel ambtenaar tekenbevoegdheid kreeg, sloeg hij toe. Hij liet in vijf gedeelten bijna een miljoen euro overmaken naar eigen bankrekeningen. Dat ging gepaard met valsheid in geschrifte en andere sluwigheden waarmee hij een directe collega, de kassier, misleidde. Hij liep tegen de lamp toen de ING argwaan kreeg door „ongebruikelijke transacties” van de gemeente naar een beleggingsrekening. Vier ton van het geld is inmiddels „verdampt” in beleggingen.

Als hij met frauderen was doorgegaan, zou hij ooit betrapt worden, had hij beseft. Het maakt zijn bedrog alleen maar fascinerender. Men vroeg hem wat hij gedaan zou hebben als het nooit was uitgekomen. Terugsluizen als hij het geld niet meer nodig had gehad, zei hij. Het klonk te nobel. Ook bij het terugsluizen zou hij grote risico’s hebben gelopen.

De officier van justitie eiste 36 maanden cel waarvan 6 voorwaardelijk, de advocaat vond dat meneer K. niet in de gevangenis hoorde.

En zo bleven we achter met de vraag: wat was het geheim van meneer K.? Misschien heette dat geheim gewoon: geld. Een miljoen euro. Twee miljoen. Drie. Het wordt een schitterende zee waarin je wilt verdrinken.