Solidair met de veelverdiener!

Volgens mij wordt het tijd om ons als één man te scharen achter iedereen die meer verdient dan Balkenende. De neiging naar modaal, naar iel, naar de rand van de arremoe, naar geen dubbeltje méér dan de partijgenoot, en vooral ook qua opleiding nooit meer dan de leao en een boek van Heleen van Royen – dat voorschrift van de PvdA-commissie onder leiding van Sharon Dijksma, zal Nederland snel in de afgrond storten.

‘Goed verdienen mag’, schreef het orakel van Enschede, ‘graaien niet’. En verder nog: ‘Leden die in de publieke sector meer dan de premier willen verdienen, zoeken maar een andere partij’. Het weren van zulke leden is onderdeel, las ik, van de ‘doe-agenda‘ van de Partij van de Arbeid.

Ik heb weleens op die partij gestemd. Niet uit liefde of uit overtuiging, maar omdat het in Den Haag iets te sterk naar de VVD en het CDA begon te ruiken: om even een vluchtheuvel op te zoeken. Maar zelfs nu, nu het politieke landschap bespikkeld dreigt te raken met Rutte, Wilders, Verdonk, Pastors, Sörensen en straks misschien ook nog weer Jan Nagel – maak ik nog liever Bas van der Vlies rood dan Wouter Bos.

De Linkse Kerk!

Altijd een belachelijk begrip geweest natuurlijk. Als ik aan een kerk denk, denk ik aan het superbarok van kerken die van schip tot koor tot ver achter het altaar bepleisterd zijn met gouden kruisen en krullen en kronen en kransen, en in elke kapel een paar Caravaggio’s, en buiten een fontein van Bernini. Dan kun je toch nooit aan Jan Pronk, Marcel van Dam of Bram Peper denken?

Maar Sharon Dijksma ziet een verveloze loods voor zich als ze aan het sociaal paradijs denkt, of een hutje op de armoedegrens. Als het maar schriel, schamel, dor en droog is – niet bij mekaar gegraaid, maar bij mekaar geschraapt.

Je hoort weleens zeggen dat het met de sociaal-democratie mis is gegaan toen Wim Kok zijn ideologische veren had uitgetrokken, maar dat is natuurlijk onzin. De sociaal-democratie is verwelkt toen ze het Plan van de Arbeid inruilde voor de Doe-Agenda, en ophield trots te zijn – wat heet: ze werden jaloers! - op pg’s die financieel, cultureel en intellectueel met kop en schouders boven Balkenende uitstaken. Niet meer de arbeider willen verheffen tot het niveau van de bourgeoisie, maar vanuit de bourgeoisie naar de arbeider willen afdalen om je solidair te verklaren met zijn chagrijnig lot; dan is het einde nabij.

Hoe is het allemaal zo gekomen? Ja, hoe is een onnozele maar toch eerzuchtige hals als Sharon Dijksma zo ver gekomen dat ze tot voorzitter van de doe-agenda werd benoemd? Dat weten we allemaal. ‘Van onderop’ werd in de partij besloten dat op de kieslijst voor de opperste organen beurtelings een vrouw en een man zou staan. En dan vraag je er misschien om. Hoe kan Sharon Dijksma anders ooit zo hoog zijn gevallen? Of Mariëtte Hamer? Of Ella Vogelaar? Of Jacqueline Cramer? Of Mei Li Vos?

De Balkenendenorm.

Ik geloof niet dat iemand zich ooit heeft afgevraagd of Balkenende niet eigenlijk te veel verdient. Elders in de samenleving wordt serieus nagedacht over prestatieloon. Wat kreeg een uitslover in de Sovjet-Unie ook weer als hij zich uitsloofde? Een premie, of misschien noemden ze het al bonussen. Maar zou Balkenende volgens Tabaksblat een extraatje verdienen op grond van de manier waarop hij sinds 2002 iets zou hebben bereikt? Iedereen plast nog wild. Niemand staat in de tram voor een oud vrouwtje op. De VOC-mentaliteit wordt gesmoord in de jeugdzorg. Dat paleis in Mozambique stinkt. De Westerschelde blijft ondiep.

Balkenende moet terug naar modaal. Dan deugt de norm vanzelf.

Lees eerdere columns op nrcnext.nl/blokker