Retour Den Haag-Brussel

Het Prinsjesdag-woord: gênant

Het is nog steeds onduidelijk hoe en wanneer het kabinet de stukken over de Rijksbegroting vrij geeft. Op Prinsjesdag zelf? Of toch onder geheimhouding enkele dagen eerder?

De Eerste Kamer bemoeit zich ermee, via haar voorzitter Timmerman-Buck: het is gênant als het staatshoofd een rede voorleest waarvan iedereen de inhoud al kent. Vanwege het uitlekrisico moet het kabinet dus wachten tot Prinsjesdag. De Tweede Kamer kent een lid, Alexander Pechtold, dat juist pleit voor een gênante vertoning. Het is juist goed, zegt hij, als nóg zichtbaarder wordt „hoe licht gênant het is dat de koningin jaarlijks het boodschappenlijstje van de verschillende ministeries voorleest”. Hij ziet het gedoe rond de begroting als „een kans op modernisering van het staatsbestel”. Senator Tiny Kox (SP) weet welke modernisering het meeste soelaas zal bieden. Laat de premier zelf de Troonrede voorlezen. De grondwet staat dat zelfs toe. Kox: „Je zult zien dat de plannen dan nooit meer uitlekken, want Balkenende heeft echt geen zin om zelf in zijn hemd te staan. Bovendien blijkt dan wat ik allang weet: het kabinet laat zélf alle plannen uitlekken.”

Waarom? Om Kamerleden op achterstand te zetten. Die hebben pas door wat het kabinet wil, zegt Kox, wanneer journalisten alweer over iets anders schrijven. En gênant of niet, het kabinet wint dan wel. (PvO)

Geert Wilders is weer aan het werk

Hoe om te gaan met Geert Wilders? Zoveel mogelijk negeren of met mediageweld proberen te bestrijden? In het nieuwe parlementaire seizoen, dat morgen begint, zal de gevestigde politiek zich volop met deze vragen bezighouden.

Eén oproep hebben ze in ieder geval al binnen: van Asma Jahangir, VN-rapporteur voor religieuze onverdraagzaamheid. Zij dringt er bij het Binnenhof op aan de discussie met Wilders fors aan te gaan: „Doe er wat aan, laat zien dat je ertegen bent opgewassen”, zegt ze in het blad van Amnesty International. Maar afgelopen weken leek mediastilte juist het effectiefst. Wilders komt met zijn PVV op 24 zetels, wanneer er nu verkiezingen zouden zijn. Dat is vier minder dan een maand geleden en acht minder dan de 32 zetels die de PVV begin juli had. Onderzoeksbureau Synovate schrijft dit toe aan de mediastilte tijdens het zomerreces.

Wilders is sinds vorige week weer aan het werk. Zo stelde hij vragen aan minister Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) over een 10-jarig meisje dat in Saoedi-Arabië uitgehuwelijkt is aan een 80-jarige man. Wilders vergeleek hierbij profeet Mohammed met een varken. In potentie voer voor een internationale rel. Vooralsnog pikte in het buitenland alleen een rechtse krant in Israël dit op. Als het daarbij blijft, verzint Wilders ongetwijfeld weer wat anders waardoor de gevestigde politiek hem niet kan negeren. (HS)

Eerste minister is nu al gevallen

Het parlementaire jaar moet nog beginnen, maar de eerste beschadigde minister is al een feit. Ernst Hirsch Ballin (Justitie, CDA) is gestruikeld en gevallen. Op zijn neus, welteverstaan. Tijdens een kabinetsuitje, dat afgelopen zaterdag werd georganiseerd, was de uitgezette hindernisbaan de minister te machtig.

Het verzamelde kabinet Balkenende IV was – zoals altijd bij dit jaarlijkse uitje vergezeld van familieleden – bijeengekomen in Amersfoort, bij de Prins Bernhardkazerne.

Onder toeziend oog van collega’s en hun aanhang nam de minister de horden van de hindernisbaan. Toen hij struikelde had hij zo veel vaart, dat hij buiten de baan terecht kwam. Waarover hij struikelde is niet bekend, maar het was mogelijk een hindernis. Het resultaat van deze ruw afgebroken teambuilding: een geschaafde neus en een hechting in het voorhoofd.

Voor zover bekend is de minister van Justitie het enige slachtoffer van de kabinetsbijeenkomst.

De vrolijk wippende tred waarmee Hirsch Ballin zich in de politiek voortbeweegt – een opvallend verschijnsel op het Binnenhof – zal er naar verwachting niet onder lijden. Maar hij zal de schijnwerpers komende week wel mijden. Erg toonbaar is hij op het moment niet, zo wordt gefluisterd. (DS)

Bijdragen: Pieter van Os, Herman Staal en Derk Stokmans