Door krachtige beeldtaal raakt de verhaallijn zoek

Theater

De Storm

en

Onder het Melkwoud

Zeeland Nazomer Festival. T/m 5/9.

De reusachtige, versplinterde boeg van een schip ligt gekapseisd in het Zeeuwse landschap. Tovenaar Prospero, verstoten vorst van Milaan, lijdt schipbreuk in de Wilhelminapolder in Beveland. Mysterieuze cirkels van graan groeien op rondom hem en zijn dochter Miranda.

Dit is het dragende, dramatische beeld van Shakespeares toneelstuk. In de voorstelling van regisseur Niek Kortekaas is de zee getemd tot een vijvertje in het decor. De golven zijn de graancirkels, ingezaaid door de Maatschap Wilhelminapolder. Zo uniek zag niemand De Storm ooit eerder.

Interessant is de keuze voor landbouwgrond als locatie. In groots gemonteerde beelden, sfeervol begeleid door slagwerker Sytze Pruiksma, vertellen de acteurs het verhaal van De Storm. De krachtige beeldtaal van Kortekaas heeft als groot nadeel dat de zuiverheid van de verhaallijn zoekraakt. De acteurs zijn verre poppetjes op een wondermooie locatie, maar het is of die locatie met hen speelt en hen nietig maakt.

Bij de voorstelling van Onder het Melkwoud, het dichterlijke stemmenspel van Dylan Thomas, is dat juist andersom. Acteurs Jan Decleir en Koen De Sutter acteren op een uitbouw op de Oosterschelde. Containers vormen de lijst als van een schouwburg. Deze spelers lijken groter te worden ondanks de indringende locatie aan het water. De nieuwe directeur van het festival, Henk Schoute, en artistiek leider Alex Mallems, treffen met deze schitterende versie van Onder het Melkwoud de kern van locatietheater.