Waar is onze vrijheid om fouten te maken?

De rechter heeft gesproken over zeilster Laura Dekker: het meisje staat voorlopig twee maanden onder toezicht van de jeugdzorg. Een zeiltocht van twee jaar wijkt zóveel af van wat een gemiddeld 13-jarig meisje meemaakt, aldus de rechter.

Deze uitspraak zegt voldoende. Alles wat in Nederland te veel van het gemiddelde afwijkt, moet de kop worden ingedrukt. Dat begint al op de lagere school: iemand die beter, slimmer of sneller is dan de rest, wordt gepest. Blijkbaar is de rechter dat nog niet verleerd.

Mag ik de rechter eraan herinneren dat alles om haar heen en waar zij dagelijks gebruik van maakt (bijvoorbeeld techniek) te danken is aan mensen die ver van het gemiddelde afweken en een droom hadden? Ja, Laura kan gewond raken, ze kan zelfs doodgaan. So what? Zij, en haar vader, hebben erover nagedacht en besloten. Klaar, lijkt me.

Maar niet in Nederland. De jeugdzorg is de vleesgeworden gedachtenpolitie waar zelfs het hebben van een plan al reden is om je je kinderen af te nemen.

Dat het überhaupt tot een rechtszaak is gekomen is al een gotspe. Waar is onze vrijheid plannen te maken, te ontdekken, fouten te maken? Laura brengt met haar plannen niemand anders in gevaar, dus waar hebben we het over?