Mendelssohn in een zompig park

Oude Muziek Festivalopening, 28/8 Vredenburg Leidse Rijn en Park Lepelenburg Festival t/m 6/9, Utrecht. Info: oudemuziek.nl

Elementen, seizoenen: wat een papieren idee leek, bleek gisteravond bij de opening van het Festival Oude Muziek een zeer actueel thema.

In Vredenburg Leidsche Rijn kreeg een theatrale opvoering van Vivaldi’s Vier jaargetijden een extra dimensie door het onweer, dat binnen hoorbaar was. Solodanser/choreograaf Juan Kruz Diaz de Garaio Esnaola had elk theatraal aspect van de muziek uitvergroot tot acrobatisch muziektheater voor danser, musici en vioolsoliste Midori Seiler. Seiler verdient een bijtekening in het Guiness Book of Records voor de poses waarin ze hier op het hoogste niveau viool speelt; onder uitbraking van een lint in een baltsritueel (lente), bekogeld door papieren vliegtuigjes in de zomer, bedolven door herfstbladeren en tot slot als een menselijke klepel door danser Kruz aan haar lurven heen en weer gezwiept onder een stroom van nepsneeuw. Het meest typische van deze voorstelling is dat ze behalve bij vlagen hilarisch, soms ook nog poëtisch is. Jammer dat dat voor Rebels Vier elementen zoveel minder gold; daar was de getourmenteerde solodans van Kruz met een lepeltje vuur en een handje aarde (de mens niet in zijn element met de elementen) te voorspelbaar om toverachtig te zijn, te meer daar zij totaal afleidde van de juist zo swingend spelende Akademie für Alte Musik.

Om half twaalf was de regen over. De paar honderd liefhebbers die met orkest en zangeressen van het Nederlands Kamerkoor in noodweerverbroedering hadden afgewacht in een schuilkerk, waren toen alsnog getuige van Mendelssohns Midzomernachtsdroom door het in de versterking wat wankel klinkende Orkest van de Achttiende Eeuw onder Frans Brüggen. De videobeelden van Danielle Kwaaitaal – een caleidoscopisch vervormend zomerbos – waren fraai, maar Mendelssohns muziek zou ook zonder zelden wonderlijker omstandigheden hebben gekend dan hier, in een middernachtelijk, zompig Hollands park.