Wanhopig op zoek zijn naar enige vreugde

Nick Cave: The Death of Bunny Munro. Canongate, 278 blz. € 23,99. Een Nederlandse vertaling verschijnt in oktober bij Meulenhoff.

Zonder drank en vrouwen is het leven voor veel mannen een hel. Maar een overdosis kan al even onplezierig zijn. Dat gevoel bekruipt de lezer al na enkele pagina’s, of misschien is het toepasselijker in dit geval te spreken van enkele vagina’s, in de nieuwe roman van de Australische rockmusicus en schrijver Nick Cave.

Cave, tegenwoordig woonachtig aan de Engelse zuidkust, is er kennelijk op uit in The Death of Bunny Munro het rauwe leven te schetsen van mensen die in dit aardse tranendal wanhopig op zoek zijn naar enige vreugde. Zoals hij dat ook al deed in zijn deprimerende debuutroman And the Ass Saw the Angel uit 1989. Daarin schetst hij de treurige belevenissen van een doofstom jongetje, zoon van een scheldende dronken moeder en een vader die behagen schept in dierenmishandeling.

Iedereen in Caves nieuwe roman lijkt gedoemd tot een ongelukkig bestaan, de hoofdfiguur Bunny Munro voorop.

De lezer vergezelt Munro op een uiterst moeizame en zelden boeiende tocht in zijn laatste dagen. Bunny blijkt behept met een tomeloze zucht naar het vrouwelijke geslachtsdeel. Geen kamermeisje in een hotel, geen caissière bij McDonald’s, geen vriendin van een collega of vriend of Bunny Munro moet met ziekelijke spoed tot hun intiemste delen doordringen.

De ongeremde wijze waarop Bunny Munro zich onder vrijwel alle omstandigheden aan zijn driften overgeeft, ontkracht ook de tragiek van de dramatische gebeurtenissen in zijn leven. De meest schokkende is de zelfmoord van zijn vrouw Libby, die hij met de regelmaat van de klok heeft bedrogen.

Het komt nauwelijks meer als een verrassing dat Bunny nog in de nacht na de begrafenis van zijn vrouw seks heeft met de partner van een collega. Bunny is ondanks de schijn van het tegendeel zo van slag door de dood van zijn vrouw dat hij niet langer in hun woning wil blijven. Dus gaat hij op handelsreis, vergezeld van zijn zoon Bunny Junior, met wie hij zich geen raad weet.

De relatie met zijn zoon, op wie Bunny Senior op zijn eigen onbeholpen manier zeer is gesteld, is het enige lichtpunt in deze verder middelmatige roman. Cave schetst op ontroerende wijze hoe de zoon een onvoorwaardelijke liefde koestert voor zijn vader, ook al laat die hem keer op keer langdurig in hun aftandse auto wachten als hij weer eens in de weer is met vrouwen.

De tocht van onze antiheld eindigt, zoals al vanaf het eerste moment duidelijk is, in de dood. Na lezing van The Death of Bunny Munro dringt zich de conclusie op dat Nick Cave zich maar beter op zijn muzikale loopbaan kan richten.