Wie kiest de achtergrond-muziek bij programma's?

Bij veel items in allerlei tv-programma’s is vaak een toepasselijk achtergrondmuziekje te horen, schrijft Henk Oosterhuis uit Holwierde. „Wie kiest de muziek uit, is dat iemand die ontzettend veel nummers kent?”

Dat varieert, vertelt Jo Goossens. Goossens is directeur van Bozo Film Company, een videoproductiebedrijf in het Belgische Rotselaar. Het kan de regisseur of de verslaggever van het item zelf zijn. Maar als het hen niet lukt, dan is het de geluidsmonteur die zijn muziekcollectie aanboort. En anders is er de professionele geluidsexpert, die passende muziek zoekt of componeert. In België heet zo iemand een sonorisator.

Maar het vak sterft uit, zegt Goossens. „Omdat jonge televisiemakers steeds vaker alles zelf willen doen: beeld én geluid.”

Piet de Blaauw, verslaggever bij het actualiteitenprogramma Netwerk, zoekt ook zelf de muziek bij zijn reportages. Bij zijn laatste productie, over Afghanistan, gebruikte hij muziek uit The Kite Runner. „Bij Netwerk hebben we toegang tot een groot geluidarchief. Dat zijn dus heel veel cd’s die je mag gebruiken. Vervolgens ligt het vooral aan de persoonlijke smaak van de verslaggever welke muziek er wordt gekozen.” 

De Blaauw vertelt waar je op moet letten bij het maken van een keuze: de muziek moet de beelden ondersteunen, maar mag niet afleiden. Als het muziekje opvalt, is het eigenlijk al niet goed. „Wij krijgen vaak klachten van ouderen die de muziek te storend vinden. Zij kunnen het gesproken woord niet meer horen.” Verder kun je een saai onderwerp snelheid geven met snelle muziek. En, voegt Goossens nog toe, de muziek moet mainstream zijn, iedereen moet het leuk vinden.

Je moet ook uitkijken voor clichés, zegt De Blaauw. „De film the Shawshank Redemption heeft prachtige muziek. In Hilversum is dat toen zo vaak gebruikt, daar kun je nu niet meer mee aankomen. Ook de band Massive Attack maakt muziek die geweldig past bij reportages, en daardoor dus ook te vaak wordt gebruikt.”

Hanina Ajarai