Play it again, Ben

Wegens succes geprolongeerd: Ben Bernanke, de voorzitter van de Federal Reserve Board (Fed), het stelsel van Amerikaanse centrale banken. President Obama droeg hem dinsdag voor een tweede termijn van vier jaar voor. Hoewel Bernanke het bij de hoorzitting in de Senaat zwaar te verduren zal krijgen, staat weinig zijn benoeming in de weg. De Democraten hebben een ruime meerderheid. En de Republikein Bernanke kan op steun rekenen in eigen kring.

Bernankes herbenoeming is ook voor Europa relevant. De invloed van de Fed reikt tot ver over de grenzen. De gezondheid van de Amerikaanse economie bepaalt mede de vooruitzichten elders. Het monetaire beleid raakt de rentestanden hier. En de wisselkoers van de dollar is een van de belangrijkste relatieve prijzen in de wereldeconomie.

Obama’s keuze voor een tweede termijn van Bernanke is vanuit een Amerikaans perspectief logisch. Continuïteit is op dit moment te verkiezen boven een overgangsperiode rond de komende jaarwisseling waarin de vertrekkende Fed-voorzitter langzaam vervaagt en zijn opvolger zich eerst moet inwerken en geloofwaardigheid verwerven. Bernanke is als kenner van de jaren dertig bovendien goed ingevoerd in de zware recessie die de wereldeconomie nu teistert. Daarbij maakt Obama een politiek gebaar: hij herbenoemt een Republikein en dat levert kostbaar wisselgeld op voor zijn andere plannen, met name voor de gezondheidszorg.

Maar is Bernanke vanuit Europees perspectief de beste keus? Hij was al lid van het Fed- bestuur tussen 2002 en 2005, de periode waarin het veel te soepele monetaire beleid onder voorzitter Greenspan medeverantwoordelijk was voor de zeepbel waarvan het spatten leidde tot de kredietcrisis. De crisisaanpak van Bernanke was daarna greenspaniaans: het spatten van de zeepbel accommoderen met een rigoureuze renteverlaging en een grote hoeveelheid geld. Het saldo op de balans van de Fed is door interventies en reddingsoperaties op de markten nu meer dan verdrievoudigd.

Andere belangrijke centrale banken, zoals de Europese Centrale Bank, hebben hetzelfde gedaan. Maar gematigder. Het aanjagen van de economie komt in de VS eerst. En dan pas het streven naar prijsstabiliteit. Europa is voorzichtiger. Het lijkt er voorlopig op dat de Fed zich niet geheel heeft losgemaakt van de erfenis van Greenspan.

Aan Bernanke om nu het tegendeel te bewijzen. Dat zal de eerstvolgende jaren, mocht de recessie inderdaad achter de rug zijn, blijken als alle maatregelen moeten worden teruggedraaid. De rente zal omhoog moeten om inflatie te snel af te zijn. Het geld waarmee gesmeten is om te voorkomen dat de kredietcrisis uit de hand liep, zal langzamerhand moeten worden teruggenomen. Tegelijkertijd moet Obama zijn enorme begrotingstekort, nu rond de 10 procent, intomen zonder dat de economie door al deze maatregelen opnieuw kantelt.

Wat dat betreft zit er wel logica in de herbenoeming van Bernanke. Hij zal er bij zijn als blijkt of zijn beleid heeft gewerkt, of aan zijn daadkracht ten onder is gegaan.