Een hommage aan de spaghettiwestern

Tarantino doorspekt zijn films met citaten, muziek en composities uit andere films.

Een overzicht van de verwijzingen in zijn nieuwste film Inglourious Basterds.

In al zijn films toont voormalig videotheekmedewerker Quentin Tarantino zijn grote liefde voor cinema. De regisseur stopt zijn films vol verwijzingen naar de filmgeschiedenis: van directe citaten, via het gebruik van bestaande filmmuziek tot het rechtstreeks kopiëren van beeldcomposities.

Ook zijn nieuwste film Inglourious Basterds zit weer tjokvol. Een overzicht van de verwijzingen.

Citizen Kane (Orson Welles, 1941). Als SS’er Hans Landa op een afgelegen Franse boerderij ondergedoken Joden zoekt, laat hij zijn soldaten buiten. Terwijl hij binnen aan tafel gaat zitten, zien we die soldaten door het raam. Deze zorgvuldige compositie met zowel voor- als achtergrond scherp in beeld komt uit Citizen Kane, de debuutfilm van Orson Welles. Als binnen de voogdij wordt besproken van Charles Foster Kane, zien we het jongetje door het raam: nog onbewust van zijn lot speelt hij buiten in de sneeuw.

Clouzot, Henri-Georges.

De bioscoop van Shosanna (Mélanie Laurent) heeft Le Corbeau (1943) op de gevel staan, de beroemde film van Henri-Georges Clouzot die werd geproduceerd door Continental Films, door de Duitsers in Parijs gerund. Clouzot gold als een collaborateur: na de oorlog mocht hij twee jaar geen films maken.

Dirty Dozen, The (Robert Aldrich, 1967).

De toespraak die Aldo Raine (Brad Pitt) geeft aan de net geronselde ‘Inglourious Basterds’ lijkt erg op die van Lee Marvin in The Dirty Dozen, evenals het gegeven van een groep criminelen en gekken die het tegen de Duitsers opneemt.

Diverse acteurs en regisseurs. Quentin Tarantino tooit zijn personages graag met bizarre namen. In Inglourious Basterds zijn veel namen gebaseerd op bestaande acteurs en regisseurs. Aldo Raine is vernoemd naar Aldo Ray, een acteur die in veel oorlogsfilms speelde. ‘Basterds’ Wilhelm Wicki en Omar Ulmer verwijzen naar de Duitse acteur/regisseur Bernhard Wicki en Edgar G. Ulmer. Een bijna onherkenbare Mike Myers speelt generaal Ed Fenech, een naam die verwijst naar cultactrice Edwige Fenech.

Keitel, Harvey en Samuel L. Jackson. Twee oudgedienden uit Tarantino’s eerdere films zijn als stem te horen. Samuel L. Jackson heeft de voice-over ingesproken en Harvey Keitel is via radiocontact te horen als de supervisor van Aldo Raine.

Morricone, Ennio.

Tarantino probeerde de Italiaanse componist Ennio Morricone te strikken voor Inglourious Basterds. Door Morricone’s overvolle agenda lukte dit niet, maar Tarantino mocht zijn ‘back catalogue’ plunderen. Daarom veel Morricone op de soundtrack: ‘Dopo la condanna’, ‘Il mercenario’, ‘The Battle of Algiers’, ‘Revolver’ en ‘Il ritorno di Ringo’; herkenbare (vooral door het gefluit) muziek, waardoor Inglourious Basterds een hommage is aan spaghettiwesterns.

Pabst, Georg Wilhelm.

Coregisseur van de bergfilm Die Weisse Hölle vom Piz Palü, die uitgebreid aan bod komt. De Britse Luitenant Archie Hicox (Michael Fassbender) schreef zogenaamd als filmcriticus een boek over G.W. Pabst, een bekende regisseur uit de periode van de zwijgende film. Tarantino refereert ook aan diens naoorlogse film Es Geschah am 20. Juli, over een complot om Hitler te vermoorden.

Pantserkruiser Potemkin. (Sergej Eisenstein, 1925).

Een van de meest iconische beelden uit de klassieker Pantserkruiser Potemkin van Sergej Eisenstein is die van een gewond oog (uit de fameuze trappenscène in de film). Quentin Tarantino last eenzelfde shot in tijdens de climax van zijn film Inglourious Basterds , als de bioscoop in lichterlaaie staat.

Paris When It Sizzles (Richard Quine, 1964).

Aan de vooravond van zijn missie naar Parijs grapt Luitenant Archie Hicox ‘Paris when it sizzles’ als hij hoort over het plan om een bioscoop vol Nazi-kopstukken met bommen te laten ontploffen. Een leuke grap voor wie de gelijknamige film kent, met Audrey Hepburn en William Holden in de hoofdrollen.

His Girl Friday (Howard Hawks, 1940). De Duitse filmster en dubbelspionne Bridget von Hammersmark zien we voor het eerst in keldercafé La Louisiane. Haar kleding, en vooral haar leuke hoedje, lijkt sterk op die van actrice Rosalind Russell in de screwball comedy His Girl Friday.

Taylor, Rod.

Tarantino gebruikt graag verwelkte Hollywoodsterren, denk aan de terugkeer van Pam Grier in Jackie Brown of van David Carradine in de Kill Bill-films. Hier draaft Rod Taylor (1930) op als Churchill. Hij speelde de hoofdrol in The Mercenaries (ook: Dark of the Sun, 1968), waarvan Tarantino Jacques Loussiers muzikale thema gebruikt.