Dit is geen detective, dit is een moord

De beruchte Puttense moordzaak loopt ten einde – voor de tweede keer.

Gisteren eiste de officier van justitie 15 jaar cel tegen verdachte Ron P..

Dit is geen detectiveroman, dit is de moord op een jong meisje.”

Marijke Simon leest statig een verklaring voor in een volle rechtbank, gisteren in Zutphen. Ze is de moeder van Christel Ambrosius, het slachtoffer van de bekende Puttense moordzaak uit 1994. De moeder haalt flink uit naar de „sensatiebelustheid” van de Nederlandse media en het publiek. „Ik wil haar nagedachtenis terug. Ik wil haar in rust en vrede herinneren, privé.”

Wat volgt, is de strafeis voor Ron P., de verdachte die politie en justitie vorig jaar triomfantelijk aanwezen als de werkelijke moordenaar van de destijds 23-jarige stewardess. Aanwezig in de rechtszaal zijn ook Wilco Viets en Herman du Bois, de twee mannen die zeven jaar lang onschuldig vastzaten voor de moord.

P. beweert een geheime relatie te hebben gehad met Ambrosius. Zij zou de avond voor de moord nog vrijwillig seks met hem hebben gehad, wat zijn DNA-sporen op haar lichaam zou verklaren.

Maar de officier van justitie gelooft niets van de geheime relatie. Volgens haar is daar geen enkel bewijs voor gevonden. Ambrosius heeft geen woord over P. in haar dagboek geschreven. Ze zijn nooit samen gezien. Daarnaast wist P. geen details over het leven en het lichaam van Ambrosius te geven.

Het staat volgens de officier van justitie ook vast dat P. Ambrosius bruut heeft verkracht en vermoord. Daarom eist ze een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vijftien jaar. In tegenstelling tot de zaak tegen Viets en Du Bois gaat het nu om moord én verkrachting. De officier neemt het P. ook kwalijk dat hij vijftien jaar lang zijn mond dicht heeft gehouden, terwijl er twee mannen onschuldig vastzaten.

De advocaat van P., Ruud van Boom, vindt dat het Openbaar Ministerie (OM) onvoldoende rekening houdt met andere mogelijke scenario’s. De geheime relatie is niet voor niets geheim. En er zijn meerdere spermasporen gevonden op het plaats delict, naast dat van P. ook van een onbekende man. Het is Van Boom niet duidelijk waarom het OM de identiteit van deze man niet probeert te achterhalen.

Voordat de officier van justitie aan haar strafeis begint, maakt de moeder van Ambrosius gebruik van het spreekrecht voor nabestaanden van slachtoffers. Ze is gefrustreerd door alle aandacht voor de zaak over haar dochter. „Het volk wil nog steeds brood en spelen.”

Ze licht één persoon in het bijzonder toe, zonder hem bij naam te noemen: misdaadjournalist Peter R. de Vries, die ze cynisch omschrijft als de „crème de la crème van de Nederlandse crimefighters”.

Ze beschuldigt hem onder meer van het maken van pijnlijk realistische reconstructies in haar woonplaats. Ook zou De Vries in een helikopter een paar meter boven haar terras hebben gevlogen. „Zijn methodiek overschrijdt alle vormen van fatsoen”, concludeert ze. De misdaadverslaggever zou in zijn onderzoek zijn stempel op heel Putten hebben gedrukt. „Mijn dorp is nu zijn koninkrijk.”

Peter R. de Vries is zelf aanwezig en reageert na afloop op de beschuldigingen. „Als het allemaal waar zou zijn, is de kritiek terecht. Maar het klopt niet. Zo hebben wij de reconstructie gefilmd in Amersfoort. Dat doe je gewoon niet op het plaats delict zelf. En wij hebben inderdaad beelden gemaakt vanuit een helikopter, maar daarmee mag je niet lager dan driehonderd meter vliegen. Als een helikopter zo dicht bij een huis komt, blijven er geen dakpannen liggen.”

De Vries zegt compassie te hebben voor Simon als moeder van een vermoord meisje, maar vindt het „wrang” dat zij hem nu aanvalt. „Als iemand moeite heeft gedaan om de waarheid boven tafel te krijgen in deze zaak, dan ben ik het wel.”

De Puttense moordzaak nadert nu zijn einde. Voor de tweede keer.

Volgende week volgt het pleidooi tegen de eis van de officier. Uitspraak volgt begin oktober.