Wanhopige biecht van anonymi

Oogverblindend. Regie: Cyrus Frisch. Met: Georgina Verbaan, Rutger Hauer. In 6 bioscopen.****

Een man en een vrouw voeren een telefoongesprek. Ze kennen elkaar niet. Of toch wel. In ieder geval biedt de anonieme intimiteit van de situatie ze alle ruimte om te biechten. Of ze nu schuldig zijn aan groot of klein wereldleed, voor hen voelt dat even zwaar.

Oogverblindend is na de mobiele telefoonfilm Waarom heeft niemand mij verteld dat het zo erg zou worden in Afghanistan? (2007) de tweede film die grensverleggend filmer Cyrus Frisch grotendeels maakte vanuit het raam van zijn Amsterdamse Nieuwmarktwoning. Hij monteerde een associatieve politieke collage uit materiaal dat hij verzamelde op film, video en telefooncamera, van een bezette en soms bedrieglijk bedreig(en)de stad. Al die beeldflitsen, hallucinaties en intrusies ondersteunen een vertelling over het dilemma van de oorlogsfotograaf: blijft hij observeren of intervenieert hij.

De vrouw (Georgina Verbaan) voelt zich schuldig omdat ze wegkeek toen een zwerver voor haar raam gek werd van de kou. De man (alleen de stem van Rutger Hauer is te horen) was als arts medeplichtig aan de ‘verdwijningen’ onder het Videla-regime in Argentinië.

Oogverblindend is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk dat Frisch met Verbaan en de stem van acteur René van Asten maakte. Hij vraagt wat menselijkheid is en hoe we verantwoordelijk zijn voor elkaar. Oogverblindend noemt hij een liefdesgeschiedenis, omdat hij voelbaar maakt hoe wanhopig mooi mensen zich in hun wanhoop aan elkaar vastklampen.