Vooral die blauwe bril zat me nogal dwars

Als ik een gênant boek koop (Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus of He’s Just Not That Into You) mompel ik bij de kassa altijd dat het ‘voor mijn werk’ is. Wat voor werk ik doe, weet de winkelbediende natuurlijk niet. Het kan hem waarschijnlijk ook niets schelen.

Ik mummelde ook beschaamd ‘voor m’n werk’ toen ik kort geleden The Black Book of Hollywood Pregnancy Secrets afrekende. Pas toen ik de winkel uitliep, bedacht ik me dat de verkoper dat echt niet zou geloven. Ik heb tegenwoordig namelijk nogal een toeter van een zwangere buik, en ook de rest van mijn lichaam is erg zwanger ogend, hebben mensen mij verteld, maar dat kan ik zelf niet beoordelen, want mijn buik ontneemt mij het zicht op bijna al mijn ledematen. Ook wel rustig.

Wat ik van dit boek hoopte te leren, weet ik niet. Er staan tips in van Julia Roberts, Salma Hayek en andere sterren die een kind geworpen hebben. Mensen met wie ik mij op geen enkele manier kan identificeren.

Laten we het erop houden dat ik alle lectuur vreet die met zwangerschap, bevallen, of het kopen van heel kleine schattige winterbabylaarsjes te maken heeft. Ook stel ik vrouwen die net (of jaren geleden) bevallen zijn, alsmaar specifieke vragen over hoe dat ging. ‘Oké, dus na zeventieneneenhalf uur weeën had je drie centimeter ontsluiting en zat je hurkend onder de douche. Was dat balen of voelde dat goed?’

Het Black Book bleek over dit soort zaken niet te gaan. Het ging er alleen maar over hoe je tijdens de zwangerschap en meteen na de bevalling zo dun mogelijk kon blijven. Het boek repte van grote tassen en enorme kettingen, die de aandacht van de beschamende buik af zouden houden. Ook werd er aangeraden een blauwe zonnebril op te zetten, zodat eten er vies uit zou zien en je niet te veel zou eten. Andere tip: na de bevalling meteen je allerstrakste spijkerbroek aan. Zo dwong je jezelf om snel af te slanken.

Toen ik iemand over deze zieke praktijken vertelde – vooral die blauwe bril zat me nogal dwars – vertelde zij dat Victoria Beckham haar kinderen er met zeven maanden uit had laten keizersnijden. Dan waren de kinderen al levensvatbaar, en kon zij snel terug naar haar oude gewicht.

Bevallingsverhalen zijn eng, maar het kan altijd nog veel griezeliger.

Aaf Brandt Corstius

Lees alle columns van Aaf op nrcnext.nl/aaf