Ted Kennedy: Camelot rust eindelijk

images.jpgMet de dood van Ted Kennedy wordt een van die merkwaardige Amerikanse legendes begraven. Camelot. De onbeschrijflijke belofte van een verstandig, sociaal voelend, werelds Amerika, belichaamd door het presidentschap van zijn broer John. In Amerika duizendmaal aangeduid met de bijna mystieke term ‘Camelot‘ - een dromerig woord uit riddersagen rond Koning Arthur, vol optimisme en de wil goed te doen.

De moord op president Kennedy en niet veel later op Robert Kennedy, de minister van justitie van John Kennedy, legde de hele erfenis van Camelot op de schouders van de jongste broer. Met zijn nooit ten volle opgehelderde auto-ongeluk bij Chappaquiddick, waarbij Mary-Jo Kopechne om het leven kwam, bezorgde Kennedy zichelf een tweede handicap.

Hij was niet John (of Jack, zoals senator Bentsen hem in dat bij Zomergasten zondag vertoonde debatfragment noemde). Hij was ook geen Robert. Maar senator Edward Kennedy groeide uit tot een leeuw die vocht voor sociale waarden, onderwijs en vooral een fatsoenlijk stelsel van gezondheidszorg. De nestor van de Democraten.

Met die raspende stem en matige oratorische talenten was de jongste Kennedy eigenlijk een onwaarschijnlijke vaandeldrager van Camelot. Uiteindelijk heeft hij verreweg de meeste dienstjaren gemaakt. De uitstraling van de legende was zo groot dat de volgende generatie grote moeite heeft een normaal leven op te bouwen - in de politiek of daarbuiten. Caroline Kennedy is voorlopig de laatste die niet de grote sprong heeft gewaagd.

Tragedies en politieke halfsuccessen en nu Teds dood betekenen dat Camelot weer terug de geschiedenisboeken ingaat. Amerika’s behoefte aan dynastieke grootheid heeft nu de Obama’s. Die ook vakantie houden op Martha’s Vineyard. Voorlopig zijn er geen tekenen van onverklaarde autoritjes.