Favoriet: broodje halfom

Stimulerend idee van Elle eten, een nummer met ‘100 favorieten’ die allemaal met de keuken te maken hebben: van de favoriete schaaf tot Parmezaanse kaas en van de ideale (vreselijk hippe en dure) barbecue (de zogenaamde Big Green Egg) (€1095), tot de favoriete pasta met de favoriete bolognesesaus. Als favoriete broodje komt het broodje halfom voorbij zwieren en je weet meteen niet welk broodje je favorieter zou kunnen vinden dan die fijne klassieke halfom op zo’n ouderwets beetje klef wit broodje met boter (met een lepel erop gesmeerd).

Hoewel: het broodje tartaar! Met uitjes! O dat is zo lekker, al heeft de wareninspectie al tien jaar geleden vastgesteld dat niets zo krioelt van de beestjes als tartaar.

In zo’n opsomming gemaakt door de redactie van een eettijdschrift zit vanzelf ook heel veel wat vandaag de dag je-van-het is in eetland, dat spreekt. Ik noemde al dat Big Green Egg, maar er is ook hét merk olijfolie – ,,Wij zijn fan van Valderrama”– de beste notenolie, de waarschuwing om je geen nep-sesamolie te laten verkopen en veel adressen voor de beste van alles en nog wat. De meeste van die adressen zijn wel in Amsterdam, waar de Elle-redactie zit.

En dan de kookboeken. Natuurlijk de boeken van de dames van het Rivercafé (,,Wat willen we later worden? Rose Gray en Ruth Rogers”) en De kunst van het koken van Julia Child, een boek dat in geen enkel zichzelf serieus nemend kookhuishouden mag ontbreken, tenzij je natuurlijk werkt met Elizabeth Davids De keuken van de Franse provincies dat ook uitstekend is of, en dat ontbreekt merkwaardig genoeg op de Elle-lijst, Paul Bocuses De nieuwe Franse keuken. Dat is uit de tijd van de nouvelle cuisine, maar vóór dat nouvelle cuisine betekende dat je je vergrootglas mee moest nemen naar het restaurant. Bocuse raadt je nogal eens aan een portie voor twaalf personen te maken en dat wil je ook wat graag als je aan boeuf à la mode begint bijvoorbeeld, want dan heb je later koude boeuf à la mode die je in zijn eigen gezeefde en gegeleerde saus opdient – oei wat een gerecht is dat. Dat zou in mijn eigen honderd favorieten wel voor moeten komen.

Want natuurlijk ga je zulke lijstjes zitten maken, net zoals je bij het kijken naar Zomergasten altijd onbeschaamd denkt: wat zou ik kiezen. Elle kiest De Keuringsdienst van Waarde als favoriet televisieprogramma en daar hebben ze natuurlijk óók al gelijk in. Net zoals in hun aanbeveling toch vooral een pureeknijper te nemen – mijn aardappelpuree is on-ge-lo-fe-lijk verbeterd sinds ik die heb. De Elle-redactie knijpt de aardappelen er zelfs met schil en al doorheen lees ik. Allemachtig.

Hun favoriete recept voor coquilles in de schelp is dit, van Robert Kranenborg (,,ex-la Rive, Vossius, Le Cirque”):

Maak de schelpen open door met een mes de sluitspier door te snijden en haal alles behalve het witroze schelpdier uit de schelp. Spoel hem goed af. Snijd de helft van het vlees los van de schelp. Doe in dit snijgleufje een klontje boter en leg een volgend klontje op het vlees. Maak een papje van sojasaus en geraspte knoflook. Schep een halve theelepel op elke coquille. Rasp er wat parmezaan over en leg de schelpen op of onder de grill tot ze sputteren. Haal ze er meteen af, doe er een druppeltje citroen en wat bladpeterselie over.

Nu, eens kijken of dat bij ons ook favoriet wil worden.