Weinig nieuws dus, over die doden

In HP De Tijd van deze week staat een illustratie van vier beroemde doden: Theo van Gogh, Martin Bril, Michaël Zeeman en André Hazes. Ze zijn na hun dood te uitgebreid bewierookt, staat er aan het begin van het artikel.

Ik was benieuwd waarom ze te uitgebreid bewierookt waren. Hadden zij hun stukjes niet zelf geschreven, hun briljante liedjes niet zelf uit het rijmwoordenboek gedestilleerd?

Het stuk bleek gebaseerd op de ervaringen van één HP De Tijd-medewerker, Jan Zandbergen, met deze vier mannen. Met Theo van Gogh had hij een keer ruzie gehad in een auto. Michaël Zeeman had hij ooit ontmoet op het Boekenbal. Over André Hazes repte hij überhaupt met geen woord. Weinig nieuws dus, over die doden.

De rest van het stuk ging over Martin Bril. Met Martin Bril had de journalist ook een keer ruzie gehad, en toen hadden ze elkaar bijna in een gracht gegooid. Ook had hij Martin Bril beroepshalve vaak moeten bellen, en hij vond dat Bril bij het opnemen altijd zo verveeld ‘Hallo?’ zei. Tot zover de postume ontmaskering van Martin Bril.

In het kader van de goede journalistiek citeerde Zandbergen ook nog andere mensen, onder de kop ‘Anderen over Martin Bril’. Acht van de veertien citaten waren van Henk Steenhuis, de ex-hoofdredacteur van HP. De kop had dus eigenlijk ‘Henk Steenhuis over Martin Bril’ moeten zijn. Maar niemand kent Henk Steenhuis, dus dat was geen goede kop.

Henk Steenhuis was bij de herdenkingsdienst van Bril, ik heb hem daar zelf gezien. Nu zei hij: ‘Ik merk met enige voldoening dat hij alweer bijna vergeten lijkt.’ En: ‘Niet één vrouw heeft hij vermoedelijk een beetje gelukkig gemaakt.’ (Knap, hoe hij dat weet.) Steenhuis vertelde ook verontwaardigd over een vrouwelijke collega, die over Bril zei: ‘Martin, daar zou je toch zo mee in een deux-chevaux stappen en naar Frankrijk rijden.’

Ja. Dat zullen veel vrouwelijke, en vast ook mannelijke, bewonderaars van Bril gewild hebben.

En dat wil niemand met Henk Steenhuis of Jan Zandbergen, die in zijn stuk klaagt dat wij in Nederland over de doden niets dan goeds kunnen zeggen.

Als Henk Steenhuis of Jan Zandbergen ooit dood zijn, zal er niet ‘niets dan goeds’ over ze worden gezegd. Er zal gewoonweg niets over ze worden gezegd. En voor het blad HP De Tijd, dat over niet al te lange tijd waarschijnlijk ook zal sterven, geldt hetzelfde.