Paniek en bloed op het strand

Veel is nog onduidelijk over daders en toedracht van de schietpartijen tijdens het dancefeest in Hoek van Holland. Volgens getuigen veranderde het strand in een oorlogsgebied.

„Verschrikkelijk. On-Nederlands”, zegt Klaas Rohde, mede-eigenaar van Tridee. Dit evenementenbureau organiseerde zaterdagavond de veertiende editie van het dancefeest Sunset Grooves aan het strand van Hoek van Holland. Het liep volledig uit de hand. „Vanaf het moment dat je schoten hoort, verandert alles.”

Het dancefeest dat om zes uur ’s avonds begon en tot een uur ’s nachts zou duren werd tegen middernacht afgelast wegens verschillende schietpartijen – op filmpjes op YouTube zijn tientallen schoten te horen. Daarbij viel één dode, een 19-jarige Rotterdammer, en raakten zes mensen in de leeftijd van 18 tot en met 23 jaar gewond. Politiemensen losten waarschuwingsschoten toen een grote groep zich tegen hen keerde. Eén bezoeker werd gericht neergeschoten door de politie en is niet levensgevaarlijk verwond. Justitie sluit niet uit dat de dode gevallen is door een politiekogel.

„Het strand werd oorlogsgebied”, zegt de zoon van de eigenaresse van een strandtent. Met zijn vader zat hij „in het oog van de orkaan”. Ze willen praten op voorwaarde dat hun namen niet genoemd worden. „Die hooligans komen verhaal halen en de politiek dwarsboomt ons als we het oneens zijn met dat verdomde beleid om met grote evenementen Hoek van Holland op de kaart zetten. Dat is gelukt, dat kun je niet ontkennen.”

Vader en zoon hadden ‘de winkel’ al voor de afgelasting dichtgegooid, plantenbakken voor de deuren gesleept, waarna ze, met tachtig bekenden binnen, de lichten hadden gedimd. „We hebben ons doodstil gehouden, terwijl om ons heen de oorlog woedde. Agenten stonden panisch met schijnwerpers en getrokken pistool naar de vijand te zoeken. Meisjes van zestien, zeventien jaar renden met bebloede gezichten de duinen in. Bij paviljoen Zeebad lagen zes gewonden binnen. Het is kort en klein geslagen.”

Hoek van Holland is een deelgemeente van Rotterdam. Daarom was het de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb die gisterochtend de ene na de andere mediaploeg te woord stond. Hij zei de gebeurtenissen aan het Hoekse strand hoog op te nemen. Aboutaleb: „Jongeren die dronken zijn en onder invloed van pillen, keren zich tegen politie en hulpverleners. Ik baal daarvan als een stekker.” Hij belooft een ‘diepgravend onderzoek’ in te stellen naar dit „zorgelijke maatschappelijke fenomeen dat zich in heel Nederland voordoet”.

Aboutaleb liet zich niet uit over schuldigen en oorzaken. Er waren aanwijzingen, ’s middags al, dat hooligans naar het feest zouden komen, maar „je kunt niet zomaar één groep aanwijzen”.

De conclusie dat dit soort feesten niet meer georganiseerd kan worden noemde hij „te vroeg”. Of het fout was het feestterrein af te bakenen met hekken, voor het eerst – hij wacht liever het onderzoek af. Daarbij is ook het feit dat het feest gratis was en daardoor wellicht relschoppers heeft aangetrokken „een punt van overweging”. Volgens organisator Tridee waren er 28.000 bezoekers. Voorzitter Gerrit van de Kamp van de politiebond ACP zegt van leden en de korpsleiding te hebben gehoord dat er mogelijk 40.000 tot 50.000 bezoekers waren.

Terughoudendheid is geboden; de lezingen over wat zich heeft afgespeeld op het strand en in de duinen lopen uiteen. Hooligans worden veelvuldig genoemd, anderen wijzen op de „opvallende aanwezigheid” van Antillianen, Surinamers, Marokkanen. Nadat zij onderling slaags raakten, liep de boel uit de hand.

Vlakbij de plaats waar Aboutaleb zijn verklaringen aflegt, zit Viktor Zumker met vrienden in de zon. Ze laken de toegangsprocedure. Zumker: „Er werd niet gefouilleerd, maar wel in tassen gekeken. Daardoor ontstond er een rij en moest je al snel een uur wachten om binnen te komen.” De jonge vrouw naast hem zegt verontwaardigd: „Mijn deodorant werd ingenomen. Wapens kon je kennelijk ongestraft meenemen, deodorant niet. En ook geen drank, want ze moeten natuurlijk wel verdienen aan zo’n feest, hè.”

Vader en zoon op het terras bellen een vriend. Die heeft met anderen een gewonde vriend op een strandbed door de duinen gesleept. „Hij had een schampschot aan een arm. Een tweede kogel was in zijn buik naar binnen gegaan en kwam er bij zijn kont weer uit. Er ligt een dik spoor bloed in het duin. Over een kleine kilometer. ”