Snel een iPod in duur Zürich

De bank UBS heeft een alternatief ontwikkeld voor de Big Mac-index van The Economist. Hoeveel uur moet je werken voor een iPod Nano? Amsterdam staat op de 18e plaats.

Hoe lang moet iemand werken voor een iPod Nano met 8 GB geheugen?

De Zwitserse bank UBS is de concurrentie aangegaan met de ‘Big Mac-index’ van het Britse weekblad The Economist. Sinds 1986 vergelijkt dit weekblad twee keer per jaar de wereldwijde koopkracht aan de hand van de prijs van een Big Mac. UBS introduceerde zes jaar geleden al een vergelijkbare index en bekeek hoe lang iemand moet werken voor een Big Mac. Maar dit jaar leek het de bank tijd voor iets nieuws, iets moderners. Het werd de iPod Nano. Naar eigen zeggen het ideale voorbeeld van een wereldwijd uniform product en voor het eerst niet eetbaar.

De bank onderzocht in maart en april van dit jaar 73 steden over de hele wereld op koopkracht, prijzen van producten en diensten, lonen, belastingen en het aantal gewerkte uren. In Zürich en New York blijken werknemers al na negen uur een iPod te hebben verdiend, in Mumbai en Nairobi moeten ze hiervoor bijna 180 uur werken. Amsterdam staat op de achttiende plaats in de UBS koopkracht index; een gemiddelde werknemer is daar 13,5 uur aan het werk voor een iPod Nano.

De bank maakte ook een overzicht van de duurste steden ter wereld, op basis van een boodschappenmandje vol (naar Westerse maatstaven) standaard goederen en diensten. Het leven in Scandinavische en Zwitserse steden als Oslo en Zürich blijkt het duurst, gevolgd door Tokio en New York. Opvallend is dat Londen, in het laatste onderzoek van UBS uit 2006 nog de één na duurste stad ter wereld, met bijna twintig plaatsen is gedaald. Door de val van het Britse pond is het boodschappenmandje daar een stuk goedkoper geworden.

De duurste steden zijn vaak ook de steden waar het meeste geld wordt verdiend, een enkele ongelukkige uitzondering daargelaten. Zo scoort Caracas hoog op de lijst van duurste steden, maar laag op de lijst van (bruto) lonen. In Miami is juist het omgekeerde het geval. Ook Amsterdam komt er gunstig vanaf: op plaats 23 in het rijtje met duurste steden tegenover een vijftiende plaats in de lijst met hoogste lonen. Het goedkoopst is het leven in Kuala Lumpur, Manila en Mumbai. Werknemers verdienen daar ook het minste.

Wel wordt daar juist het hardst, of in ieder geval het langst, gewerkt. Een gemiddelde van 2.119 uur per jaar is voor een Aziatische werknemer niet uitzonderlijk, terwijl het gemiddelde wereldwijd op 1.902 uur per jaar ligt. Werknemers in Seoul en Caïro maken met ruim 2.300 uur per jaar de langste dagen. Een groot contrast met Franse steden als Lyon en Parijs waar nog geen 1.600 uur per jaar wordt gewerkt. Ook Amsterdam zit met 1.745 uur onder het gemiddelde.

UBS onderzocht verder de kosten van het openbaar vervoer, kleding en hotels in de verschillende steden. De prijs van een treinkaartje bleek het hoogst in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Een tweedeklas rit van 200 kilometer kost daar twee keer zo veel als in andere West-Europese steden. De duurste steden voor een nieuwe garderobe zijn Tokyo, Zürich en Wenen. Amsterdam eindigt nog net in de top tien, op een gedeelde tiende plaats met New York. Een weekendje weg in Amsterdam is evenmin goedkoop: de Amsterdamse vijfsterren hotels behoren tot de duurste ter wereld. Alleen in Tokyo en Parijs betaalt een hotelgast meer voor zijn kamer. Daar staat tegenover dat het leven in Amsterdam, vergeleken met Tokio, weer een stuk goedkoper is.

Rectificatie / Gerectificeerd

Correcties en aanvullingen

iPod

In het artikel Snel een iPod in duur Zürich (22 augustus, pagina 19) staat boven een grafiek ‘Langst werken voor iPod in Zürich’. Dit moet ‘kortst werken’ zijn. In Zürich moet je 9 uur werken voor een iPod. In Nicosia, op de tiende plaats in de grafiek, 15 uur.