Onderschat Domburg niet

De Italiaanse premier beschikt over zeker vier riante villa’s op de mooiste locaties en vele welgevormde vrouwen zijn bereid hem te behagen. Onze premier mag een e-mailtje sturen naar Yolanthe en als buitenverblijf dient een eigen hotelsuite, met verhuuropbrengst, in Domburg. Het is wat minder, maar onderschat Domburg niet.

Vroeger onderging de Europese aristocratie heilzame zeekuren in het Badpaviljoen, nu kan zij er goed eten. Het pand is in volle glorie herrezen – van buiten in de geest van het fin de siècle, van binnen in eigentijds, mondain design – en herbergt onder meer een restaurant. Er is een groot terras, met panoramisch zeezicht.

De premier zelf heeft het Badpaviljoen, op een steenworp afstand van zijn Zeeuwse pied-à-terre, vorig jaar heropend. De kaart oogt op het eerste gezicht aantrekkelijk en uitvoerig. Bij nader inzien is de keuze beperkter voor wie geen eendenlever of zieltogende vissoorten als griet wil eten. De goede viswijzer is nog geen gemeengoed.

Het Badpaviljoen biedt de keuken van rond de Middellandse Zee. Sommige gerechten zijn in brasseriestijl, andere zouden in een sterrenrestaurant niet misstaan. Af en toe is de stijl modieus met schuimen en marshmallows. Een vleugje Japan is te bespeuren in het beeldschone voorgerecht, een compositie in groen, waarin onder meer tonijn, gember, wasabi, soja en ras al hanout zijn verwerkt. Je proeft het er niet helemaal vanaf, want de chef is net iets te behoedzaam met de smaken omgegaan.

De Zeeuwse vissoep met croutons en aïoli is goed gevuld en goed van smaak. Maar wat is er Zeeuws aan, zwemt er tegenwoordig zalm in de Oosterschelde?

Het culinaire hoogtepunt is de kalfsentrecote op mals gestoofde sukade met truffeljus en paddestoelen, het lekkerste vleesgerecht dat ik in lange tijd at. De frietjes zijn een extra pluspunt.

Bedolven onder rucola komt de tagliatelle met fruits de mer op tafel. Verschillende schaal- en schelpdieren houden zich in de pasta op. Berlusconi zou over deze variant op de fameuze spaghetti alle vongole niet tevreden zijn, de pasta is overgaar. Hij had ook iets pittiger gemogen, in Italië doen ze er vaak een rood pepertje door.

De revanche komt met de nagerechten. Oog- en tongstrelend is de tiramisu met rood fruit en amaretto-ijs, net als de rijke chocoladetaart met honingijs en schuim van rode grapefruit. Dat alles wordt gebracht door een uiterst vriendelijke, niet foutloos opererende witte brigade die niet ophoudt te vragen of we tevreden zijn. Nou, dat zijn we, ondanks de rekening van 150 euro. Voor Berlusconi is het een schijntje, maar valt het binnen de Balkenende-norm?

Badpaviljoen, Badhuisweg 21, Domburg, 011 8582405, www.hetbadpaviljoen.nl