Blozen

Vreemd: een signaal geven dat je tevens probeert te verbergen, noteert een artikel over blozen. Maar het is zo gek nog niet wanneer je bedenkt dat iemand die bloost reageert op een verwacht, gefantaseerd of ontvangen oordeel, terwijl de beleving van de eigen werkelijkheid genuanceerder is: het is een tweeledige reactie op een gewaarwording die ambivalente gevoelens oproept.

Blozen doen we in een voor iedereen zichtbare lichaamsregio, en rood is de kleur die zowel waarschuwt voor gevaar als aandacht trekt. Iemand die bloost laat dus weten dat het om een precaire kwestie gaat en nodigt gelijktijdig de gever van het oordeel uit om nog eens beter te kijken, opdat alsnog waargenomen kan worden wie hij/zij in wezen is.

Hoe meer iemand zich durft te profileren, des te minder hij hoeft te blozen. Maar er is een grens aan dat profileren: blozen is gerelateerd aan schaamte, en schaamte dient de sociale cohesie, want wie te zeer zondigt tegen de regels van het sociale netwerk brengt dat netwerk in gevaar.