Plasterk doet ook in de winter nog aan een komkommer denken

De directeur van De Bezige Bij zond zijn leden-auteurs een opgetogen brief met het nieuws dat hij de transfer had bereikt van A.F.Th. (Adri) van der Heijden, die tot dusver uitkwam voor Querido.

Is dat niet net Wesley Sneijder, die door de Spaanse voetbalclub Real Madrid met verlies is gesleten aan Inter Milan? Real krijgt 15 miljoen voor de Nederlander die ze kortgeleden voor ongeveer het dubbele bij Ajax hebben gehaald.

Kunnen schrijvers net zo snel in prijs dalen als topsporters? Ik zou er niet over zijn begonnen als mij uit het roddelcircuit niet was verzekerd dat Adri voor zes ton bij Querido in het krijt stond, en dat de Bezige Bij de veelbelovende auteur dus met schulden en al heeft overgenomen, in de verwachting (mag je aannemen) dat Adri net zo lang zal blijven tikken tot hij al dat geld als terugvorderbaar voorschot heeft inverdiend.

Voetbal is inflatie. Literatuur dus ook. En televisie zeker.

In een buitenlands café raakte ik eind juni in gesprek met een landgenoot die een Nederlandse krant bij zich had, en die daar zonder veel inleiding uit begon te citeren.

„Hier”, begon hij, en hij sloeg met z’n platte hand op de foto van Pauw en Witteman. ‘Het is niet mogelijk Nederlandse televisiepresentatoren als Ivo Niehe, Rik Felderhof en Matthijs van Nieuwkerk te dwingen zich aan de Balkenende-norm te houden. Ze hebben allemaal eigen constructies in bv’s en vof’’s, en daarmee omzeilen ze met gemak een omroepcode op het gebied van salaris.’

De landgenoot keek me verwijtend aan, alsof het mijn schuld was.

„Links, maar wel zakken vullen”, zei hij.

Volgens mij was het typisch komkommernieuws dat je in de zomermaanden leest, en dat zelden nog een vervolg krijgt.

Hoort u nog wel eens iets over die Hondurese president die eind juni in een coupje werd afgezet en verbannen? Een paar weken lang zag je hem op de voorpagina en in het Acht Uur Journaal met een onsympathieke panamahoed langs de grens van zijn land ijsberen. Hoewel hij door iedereen in de regio werd gesteund, gebeurde er niets. Hij had een tentenkamp ingericht bij z’n grensovergang, maar niemand die hem er overheen hielp. Typisch een Caraïbisch klusje voor Jimmy Carter, dacht ik eerst – maar die was waarschijnlijk net met vakantie, en iedereen ging trouwens met vakantie, en Manuel Zelaya heb ik in geen weken meer gezien.

Neem anders het initiatief van de commissaris van de koningin in Zeeland, Karla Peijs. Die was (in Balkenende II en III) nog minister van Verkeer en Waterstaat, en wilde dat u en ik onze paraplu op de hoedenplank van de auto vastbonden, omdat het kreng ons anders bij hard remmen kon doden. Op verlaten wegen zie je nog wel eens een verkeersicoon met de tekst: ‘I love (met zo’n Engelstalig rood hartje) ‘rustig rijden’. Ook van haar.

En zij wil nu van Borssele (drie maal zo groot als nu), Petten en het Belgische Doel een Zeeuws ‘nucleair cluster’ maken. Daarbij moet je misschien bedenken dat ze is getrouwd met een bouwondernemer.

Allemaal komkommerideeën. Is daar niet mee in tegenspraak dat Plasterk nog deze week met maatregelen dreigde tegen al die presentatoren die hun bv’ en vof’s gebruiken om de omroepcode te ontduiken? Natuurlijk niet. Alle respect voor de populaire bewindsman, maar politiek gesproken doet hij ook in najaar en winter nog aan een komkommer denken.

De directeur van De Bezige Bij niet. Tegelijk met die opgetogen brief over Adri, liet hij een opgetogen folder maken over het boek waarin Dries van Agt de tragedie beschrijft van het Palestijnse volk. Een katholieke Ariër tegen het door Joden teweeggebrachte schreeuwende onrecht! De Bezige Bij is helemaal bovengronds geworden.

Jan Blokker